برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۹۳۲

— ۳۲۰ —

---

	این طریق دشمنی باشد نه راه[۱] دوستی			کابروی دوستان در پیش دشمن میبری
	عیب مسکینی مکن افتان و خیزان در پیت			کان[۲] نمیآید تو زنجیرش بگردن میبری
	سعدیا گفتار شیرین پیش آن کام و دهان			در بدریا میفرستی زر بمعدن میبری

۵۷۳ – ب

	تو در کمند نیفتادهٔ و معذوری			ازان بقوت بازوی خویش مغروری
	گر آنکه خرمن من سوخت با تو پردازد			میسرت نشود عاشقی و مستوری
	بهشت روی من آن لعبت پریرخسار			که در بهشت نباشد بلطف او حوری
	بگریه گفتمش ای سروقد سیم اندام			اگرچه سرو نباشد برو گل سوری
	درشتخوئی و بدعهدی از تو نپسندند			که خوب منظری و دلفریب منظوری
	تو در میان خلایق بچشم اهل نظر			چنانکه در شب تاریک پارهٔ نوری
	اگر بحسن تو باشد طبیب در آفاق			کس از خدای نخواهد شفای رنجوری
	ز کبر و ناز چنان میکنی بمردم چشم			که بیشراب گمان میبرد[۳] که مخموری
	من از تو دست نخواهم ببیوفائی داشت			تو هر گناه که خواهی بکن که معذوری
	ز چند گونه سخن رفت و در میان آمد			حدیث عاشقی و مفلسی و مهجوری
	بخنده گفت که سعدی سخن دراز مکن			میان تهی و فراوان سخن چو طنبوری
	چو سایه هیچکست آدمی که هیچش نیست			مرا ازین[۴] چه که چون آفتاب مشهوری؟

۵۷۴ – خ

	ما بیتو بدل بر نزدیم آب صبوری			چون سنگدلان دل بنهادیم بدوری
	بعد از تو که در چشم من آید که بچشمم			گوئی همه عالم ظلماتست و تو نوری
	خلقی بتو مشتاق و جهانی بتو روشن[۵]			ما از تو گریزان و تو از خلق نفوری

---

1. رسم، شرط.
2. کو.
3. می‌برم.
4. ازان.
5. خرم.