برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۸۰۱

— ۱۸۹ —

---

	عجایب نقشها بینی خلاف رومی و چینی			اگر با دوست بنشینی ز دنیا و آخرت غافل
	در اینمعنی سخن باید که جز سعدی نیاراید			که هرچ از جان برون[۱] آید نشیند لاجرم بر دل

۳۴۶– ط، م

	مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل			که احتمال ندارم ز دوستان ورقی گل
	خبر برید ببلبل که عهد میشکند گل			تو نیز اگر بتوانی ببند بار تحوّل
	اما اُخالص وُدی الم اراعک جهدی			فکیف تَنقض عَهدی و فیم تَهجرنی؟ قُل
	اگر چه مالک رقی و پادشاه بحقی			همت حلال نباشد ز خون بنده تغافل
	مَن المبلغُ[۲] عَنی اِلی مُعذب قلبی			اِذا جرحتَ فؤادی بسیف لحظک فاقتل
	تو آن کمند نداری که من خلاص بیابم			اسیر ماندم و درمان تحملست و تذلّل
	لَا وضحن بسرّی و لو تهتک ستری			اِذالاحبة ترضی دع اللوائم تعذل
	وفا و عهد مودت میان اهل ارادت			نه چون بقای[۳] شکوفست و عشقبازی بلبل
	تمیل بین یدینا و لا تمیل الینا			لقد شددت علینا الام تعقد؟ فاحلل
	مرا که چشم ارادت بروی و موی تو باشد			دلیل صدق نباشد نظر بلاله و سنبل
	فتات[۴] شعرک مسک ان[۵] اتخذت عبیرا			و حشو ثوبک ورد و طیب فیک[۶] قرنفل
	تو خود تامل سعدی نمیکنی که ببینی			که هیچ بار ندیدت که سیر شد ز تأمل

۳۴۷– خ

	جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال			شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال
	بدار یکنفس ای قائد این[۷] زمام جمال[۸]			که دیده سیر نمیگردد از نظر بجمال
	دگر بگوش فراموش عهد سنگین دل			پیام ما که رساند مگر نسیم شمال؟[۹]

---

1. سخن کز جان برون.
2. فمن یبلغ.
3. وفای.
4. فداک.
5. اذ.
6. وفبک شم.
7. ای ساربان.
8. در بعضی نسخ چاپی: جمل.
9. این بیت در بیشتر نسخه‌ها و قدیمترین آنها نیست.