برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۷۷۴

---

آنروز که روز حشر باشددیوان حساب و عرض منشور ما زنده بذکر دوست باشیمدیگر حیوان بنفخهٔ صور یا رب که تو در بهشت باشیتا کس نکند نگاه در حور ما مست شراب ناب عشقیمنه تشنهٔ سلسبیل و کافور بیمست شراره آه مشتاقکاتش بزند حجاب مستور من دانم و دردمند بیدارآهنگ شب دراز دیجور آخر ز هلاک ما چه خیزد؟سیمرغ چه میکند بعصفور؟ نزدیک نمیشوی بصورتوز دیدهٔ دل نمیشوی دور از پیش تو راه رفتنم نیستگردن بکمند به که مهجور سعدی چو مرادت انگبینستواجب بود احتمال زنبور

۳۰۴– ط

آن کیست که میرود بنخجیرپای دل دوستان بزنجیر همشیرهٔ جادوان بابلهمسایهٔ لُعبتان کشمیر اینست بهشت اگر شنیدیکز دیدن آن جوان شود پیر از عشق کمان دست و بازوشافتاده خبر ندارد از تیر نقاش که صورتش ببینداز دست بیفکند تصاویر ای سخت جفای سست پیوند^[۱]رفتی و چنین برفت تقدیر کوته نظران ملامت از عشقبیفایده میکنند و تحذیر با جان من^[۲] از جسد برآیدخونی که فروشدست با شیر گر جان طلبد حبیب عشاق^[۳]نه منع^[۴] روا بود نه تأخیر

---

1. ای سخت کمان سست پیمان.
2. مگر.
3. عاشق، مشتاق.
4. صبر.