برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۶۶۱

این برگ هم‌سنجی شده‌است.

— ۵۱ —


	ز دوست هر که تو بینی مراد خود خواهد			مراد خاطر سعدی مراد خاطر اوست

۹۰– خ

۹۱– ط


	سفر دراز نباشد بپای طالب دوست			که زندهٔ ابدست آدمی که کشتهٔ اوست
	شرابخوردهٔ معنی چو در سماع آید			چه جای جامه که بر خویشتن بدرد پوست
	هر آنکه با رخ منظور ما نظر دارد			بترک خویش بگوید که خصم عربده جوست
	حقیر تا نشماری تو آب چشم فقیر			که قطره قطرهٔ باران چون با هم آمد جوست
	نمیرود که کمندش همی برد مشتاق			چه جای پند نصیحت‌کنان بیهده گوست؟
	چو در میانهٔ خاک اوفتادهٔ بینی			از آن بپرس که چوگان ازو مپرس^[۴] که گوست
	چرا و چون نرسد بندگان مخلص را			رواست گر همه بد میکنی بکن که نکوست