پرش به محتوا

برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۴۹۲

از ویکی‌نبشته
این برگ هم‌سنجی شده‌است.
باب چهارم
— ۱۵۲ —
  ببیچارگی تن فرا خاک داد و گر گرد عالم برآمد چو باد  
  بسی برنیاید که خاکش خورد دگر باره بادش بعالم برد  
  نگر تا گلستان معنی شکفت برو هیچ بلبل چنین خوش نگفت  
  عجب گر بمیرد چنین بلبلی که بر استخوانش نروید گلی  
برگرفته از «https://fa.wikisource.org/w/index.php?title=برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۴۹۲&oldid=206619»