برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۳۰۲

باب هشتم

— ۱۸۸ —

---

	چون در آید مِه[۱] از توئی بسخن			گرچه به دانی اعتراض مکن

*** هرکه با بدان نشیند نیکی نبیند

	گر نشیند فرشته‌ای با دیو			وحشت آموزد و خیانت و ریو
	از بدان نیکوی[۲] نیاموزی			نکند گرگ پوستین دوزی

*** مردمانرا عیب نهانی پیدا مکن که مریشانرا رسوا کنی و خود را بی اعتماد هر که علم خواند و عمل نکرد بدان ماند که گاو راند و تخم نیفشاند *** از تن بی دل طاعت نیاید و پوست بی مغز بضاعت را نشاید *** نه هرکه در مجادله چُست در معامله درست

	بس قامت خوش که زیر چادر باشد			چون باز کنی مادر مادر باشد

*** اگر شبها همه قدر بودی شب قدر بی قدر بودی

	گر سنگ همه لعل بدخشان بودی			پس قیمت لعل و سنگ یکسان بودی

*** نه هرکه^[۳] بصورت نکوست سیرت زیبا دروست کار اندرون دارد نه پوست

	توان شناخت بیک روز در شمایل مرد
			که تا کجاش رسیده است پایگاه علوم

---

1. به.
2. جز بدی.
3. هر چه.