برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۲۹۲

باب هشتم

— ۱۷۸ —

---

	درخت کرم هر کجا بیخ کرد			گذشت از فلک شاخ و بالای او
	گر امیدواری کزو بر خوری			بمنت منه ارّه بر پای او

	شکر خدای کن که موفق شدی بخیر			ز انعام و فضل او نه معطل گذاشتت
	منت منه که خدمت سلطان کنی همی			منت شناس ازو که بخدمت بداشتت

*** دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند یکی آنکه اندوخت و نخورد و دیگر آنکه آموخت و نکرد

	علم چندانکه بیشتر خوانی			چون عمل در تو نیست نادانی
	نه محقق بود نه دانشمند			چارپائی برو کتابی چند
	آن تهی مغز را چه علم و خبر			که برو هیزمست یا دفتر

*** علم از بهر دین پروردنست نه از بهر دنیا خوردن

	هر که پرهیز علم و زهد و فروخت			خرمنی گرد کرد و پاک بسوخت

*** عالم ناپرهیزگار کور مشعله دارست^[۱]

	بیفایده هر که عمر در باخت			چیزی نخرید و زر بینداخت

*** ملک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد

---

1. در بعضی از نسخ این عبارت نیز هست: یهدی به و هو لا یهتدی.