برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۱۲۴۳

— ۱۹۳ —

---

	راست میخواهی بچشم خارپشت			خار پشتی خوشترست از قاقمی

---

	نبایدت که پریشان شود قواعد ملک			نگاه دار دل مردم از پریشانی
	چنانکه طائفهٔ در پناه جاه تواند			تو در پناه دعا و نماز ایشانی

---

	ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی			هرچند که بالغ شدی آخر نه تو آنی
	شکرانهٔ زور آوری روز جوانی			آنست که قدر پدر پیر بدانی

---

	خرّم تن آنکه نام[۱] نیکش			ماند پس مرگ جاودانی[۲]
	اینست جزای سنت[۳] نیک			ور عادت بد بهی[۴] تو دانی

---

	مقابلت نکند با حجر بپیشانی			مگر کسی که تهور کند بنادانی
	کس این خطا نپسندد که دفع دشمن خود			توانی و نکنی و یا کنی و نتوانی

---

	نظر بچشم ارادت مکن بصورت دنیا			که التفات نکردند بروی اهل معانی
	پیاده رفتن و ماندن به از سوار بر اسپی			که ناگهت بزمین برزند چنانکه نمانی

---

	یاران کجاوه غم ندارند			از منقطعان کاروانی
	ای ماه محفه سر فرود آر			تا حال پیادگان بدانی

---

	چو بندگان کمر بسته شرط خدمت را			روا بود که بکمتر گناه بند کنی

---

1. رسم.
2. در یک نسخه این بیت افزوده شده

   	تا رحمتش از خدای خواهند			در حال ممات و زندگانی

3. کردهٔ.
4. ور نیت بد کنی.