برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۱۲۱۳

— ۱۶۳ —

---

***

	آنرا که تو دست پیش داری			کس تیغ بلا زدن نیارد
	ما را که تو بیگنه بکشتی			کس نیست که دست پیش دارد

***

	آدمی فضل بر دگر حیوان			بجوانمردی و ادب دارد
	گر تو گوئی بصورت آدمیم			هوشمند این سخن عجب دارد
	پس تو همتای نقش دیواری			که همین[۱] گوش و چشم و لب دارد

***

	تو خود جفا نکنی بیگناه بر بنده			وگر کنی سر تسلیم بر زمین دارد
	بنیشی از مگس نحل برنشاید گشت			از آنکه سابقهٔ فضل انگبین دارد

***

	دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت			همچو ابلیس همان طینت ماضی دارد
	ناکسست آنکه بدراعه و دستار کسست			دزد دزدست وگر جامهٔ قاضی دارد

***

	طمع خام که سودی بکنم			سود، سرمایه بیکبار ببرد
	خر دعا کرد که بارش ببرند			سیل بگرفت و خر و بار ببرد

***

	شد غلامی بجوی کاب آرد			آب جوی آمد و غلام ببرد
	دام هر بار ماهی آوردی			ماهی این بار رفت و دام ببرد[۲]

---

1. کو همین.
2. در گلستان هم این قطعه آمده.