برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۱۱۹۹

مثلثات^[۱]

	خلیلی الهدی انجی و اصلح			ولکن من هداه‌الله افلح
	نصیحت نیکبختان گوش گیرند			حکیمان پند درویشان پذیرند
	کسس اثهن داراغت خاطر بریزت			که تختی عاقلی ده بار ایزت
	من استضعفت لاتغلظ علیه			من استأسرت لاتکسر یدیه
	چه نیکو گفت در پای شتر مور			که ای فربه مکن بر لاغران زور
	که منعم تی مبر کول اتخ درویش			کشایش می نیی دنبل مزش نیش
	دع استنقاص من طال احترامه			فقوس‌الدهر لم تفرغ سهامه
	جراحت بند باش ار میتوانی			ترا نیز ار بیندازد چه دانی
	موات این دهر اسراری پشت			نه هم سین پیرانه کمان بر کس ای کشت
	تأدب تستقم لاطف تقدم			تواضع ترتفع لاتعل تندم
	که دوران فلک بسیار بودست			که بخشودست و دیگر در ربودست
	نه کت تفسیر وفق خواندستی بهشت			بسم دی که سوری ماندو بیده بدشت
	لیعف المهتدی عن سوء من ضل			ولا یستهزکم من قائم زل
	منم کافتادگان را بد نگفتم			که ترسیدم که روزی خود بیفتم
	که مسکین اوست و خداتو بهریست			مخن شرلی بدان چنداکی بکریست
	متی زرت الفتی غبا اجلک			فلا تکثر حبیبک[۲] لا یملک

---

1. ابیاتی که بزبان شیرازی یا لُری است از روی نسخه‌های قدیم بعین استنساخ شده.
2. حبیبی.