برگه:KoliyatSaadiForoughi.pdf/۱۰۶۸

— ۱۸ —

---

	مغیث زمان ناصر اهل ایمان			گزین احد[۱] یاور دین احمد
	خداوند فرمان[۲] ملک سلیمان			شهنشاه عادل اتابک محمد
	ز سعد ابوبکر تا سعد زنگی			پدر بر پدر نامور جدّ بر جدّ
	سر بندگی بر زمینش نهاده			خداوندگاران دریا و سرحد
	همه نامداران و گردن فرازان			بزنجیر سبق‌الایادی مقید
	خردمند شاها رعیت پناها			که مخصوص بادی بتأیید سرمد
	یکی پند پیرانه بشنو ز سعدی			که بختت جوان باد و جاهت مجدد[۳]
	نبودست تا بوده دوران گیتی			بابقای ابنای گیتی معوّد
	مؤبد نمیماند این ملک دنیا			نشاید بر او تکیه بر هیچ مسند
	چنان صرف کن[۴] دولت و زندگانی			که نامت بنیکی[۵] بماند مخلد

ط

و له فی مدح ابش بنت سعد^[۶]

	فلک را این همه تمکین نباشد			فروغ مهر و مه چندین نباشد
	صبا گر بگذرد بر خاک پایت[۷]			عجب گر دامنش مشکین نباشد
	ز[۸] مروارید تاج خسروانیت			یکی در خوشهٔ پروین نباشد
	بقای ملک باد این خاندان را			که تا باشد خلل در دین نباشد
	هر آنکو سر بگرداند ز حکمت			از آن بیچاره‌تر مسکین نباشد
	عدو را کز تو بر دل پای پیلست			بزن تا بیدقش فرزین نباشد
	چنین خسرو کجا باشد در آفاق			و گر باشد چنین شیرین نباشد

---

1. خدا.
2. فرمان و.
3. مجرّد.
4. بانصاف ران
5. بگیتی.
6. این عنوان از قدیمترین نسخه‌ها بعبارت نقل شد.
7. کویت.
8. چو.