ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺳﻲ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ ﻭ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺳﻢ ﻧﻴﺴﺖ .ﻭﻟﻲ ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻲﺩﺍﺭﻡ .ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ:
ﺭﻭﺍﻳﺘﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺩﺭ ﺣﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩﺍﻉ ﺑﺸﺘﺮﻱ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻋﻤﻮﻳﺶ ﻋﺒﺎﺱ ﺭﺍ (ﻓﻀﻞ) ﺑﺘﺮﻙ ﺧﻮﺩ ﺳﻮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ .ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻋﺮﺏ ﺑﺴﺮ ﺭﺍﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺑﭙﺮﺳﺪ .ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺷﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻓﻀﻞ ﺑﺎ ﺁﻧﺰﻥ ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ ،ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺭﻭﻱ ﻓﻀﻞ ﺑﺴﻮﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩ» :ﻳﻜﺰﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﻳﻜﻤﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﻤﻴﺎﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭﺁﻳﺪ«.[۱]
ﺷﺎﺩﺭﻭﺍﻥ ﺷﻴﺦ ﺍﻧﺼﺎﺭﻱ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ :ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺍﻳﻨﺮﺍ ﺩﻟﻴﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺯﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭ ﮔﻴﺮﻧﺪ .ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻲﺭﺳﺎﻧﺪ .ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﭘﻴﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﻧﺰﻥ ﺭﻭﻳﺶ ﺑﺎﺯ ﻣﻲﺑﻮﺩﻩ ،ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺷﻮﻧﺪﻱ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻲﻛﺮﺩ. ﺑﺎﻳﻨﻤﻌﻨﻲ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺰﻥ ﺭﻭﻳﺶ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻲﺑﻮﺩﻩ ﺟﻬﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺭﻭﻱ ﭘﺴﺮ ﻋﺒﺎﺱ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺳﺨﻦ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ .ﭘﺲ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺯﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺭﻭ ﻧﻤﻲﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ :ﭘﺲ ﺭﻭﮔﻴﺮﻱ ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺯﻧﻬﺎﻱ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ؟ ..ﺍﺯ ﻛﻲ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ؟..
ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﻛﺸﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﺸﺎﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻋﺎﺩﺗﻬﺎﻱ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ .ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﭼﻴﺮﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻟﻴﻜﻦ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﻲ ﻣﻲﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺟﺰ ﺷﻜﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ .ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﻤﺪﻥ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﮔﻮﻳﻴﻢ :ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﺧﻴﺮﻩ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻩ ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﺑﺎﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﮔﺮﺍﻳﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻣﻦ ﺁﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ.
ﺗﻤﺪﻥ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﺷﻬﺮﻱ ﻛﻪ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺭﻧﮓ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻣﻲﺩﺍﺷﺖ .ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻼﻓﺖ ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻳﻜﺴﻮ ﭼﻮﻥ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﻐﺪﺍﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻳﻜﺴﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺯﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻧﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ـ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﺵ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻋﺎﺩﺗﻬﺎﻱ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﺴﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺭﻭ ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻲﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﺑﻮﻳﮋﻩ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺁﻧﺰﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺍﺯ ﺳﺎﺩﮔﻲ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﻬﺎﻱ ﻋﻘﺪﻱ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪﻱ ﮔﺮﻓﺖ ،ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻛﻨﻴﺰﺍﻥ ﺧﻮﺑﺮﻭﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻲﺑﻮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﮔﺮﺟﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺑﻠﻐﺎﺭ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺎ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺍﻳﻨﺰﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﺮﻣﺨﺎﻧﻪ ﺑﻴﻜﺎﺭ ﺯﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺵ ﻣﻲﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺵ ﻣﻲﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﻛﺎﺭﻱ ﺟﺰ ﺧﻮﺩﺁﺭﺍﻳﻲ ﻧﻤﻲﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺠﺎ ﻣﻲﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻧﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ .ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻧﺰﻧﻬﺎﻱ ﺳﺎﺩﻩ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻱ ﭘﻴﺶ ﻛﻪ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ ﻧﮕﺮﻓﺘﻨﺸﺎﻥ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻧﺪﺍﺷﺘﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
- ↑ ﺍﻥ ﺍﻣﺮﺍﻩ ﺧﺜﻌﻤﻴﻪ ﺟﺎﺋﺖ ﺍﻟﻲ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﷲ ﻓﻲ ﺣﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩﺍﻉ ﻧﺴﺘﻔﻴﻪ ﻭ ﻛﺎﻥ ﺍﻟﻔﻀﻞ ﺑﻦ ﺍﻟﻌﺒﺎﺱ ﺭﺩﻳﻒ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﷲ ﻓﺎﺧﺬ ﻳﻨﻈﺮ ﺍﻟﻴﻬﺎ ﻭ ﺗﻨﻈﺮ ﺍﻟﻴﻪ ﻓﻀﺮﺏ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﷲ ﻭﺟﻪ ﺍﻟﻔﻀﻞ ﻋﻨﻬﺎ ﻭ ﻗﺎﻝ ﺭﺟﻞ ﺷﺎﺏ ﻭ ﺍﻣﺮﺍﻩ ﺷﺎﺑﻪ ﺍﺧﺎﻑ ﺍﻥ ﻳﺪﺧﻞ ﺍﻟﺸﻴﻄﺎﻥ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ.
