برگه:DowreKamelMasnavi.pdf/۱۱۵

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
دفتر اول
۱۰۷
 

 بندهٔ داریم خاص و محترمسوی گورستان تو رنجه کن قدم 
 ای عمر بر جه ز بیت‌المال عامهفتصد دینار در کف نه تمام 
 پیش او بر کای تو ما را اختیاراین قدر بستان کنون معذور دار ۲۱۶۵
 این قدر از بهر ابریشم بهاخرج کن چون خرج شد اینجا بیا 
 پس عمر زآن هیبت آواز جستتا میانرا بهر این خدمت ببست 
 سوی گورستان عمر بنهاد رودر بغل همیان دوان در جست و جو 
 گرد گورستان روانه شد بسیغیر آن پیرو ندید آنجا کسی 
 گفت این نبود دگر باره دویدمانده گشت و غیر آن پیر او ندید ۲۱۷۰
 گفت حق فرمود ما را بنده‌ایستصافی و شایسته و فرخنده‌ایست 
 پیر چنگی کی بود خاص خداحبذا ای سرّ پنهان حبذا 
 بار دیگر گرد گورستان بگشتهمچو آن شیر شکاری گرد دشت 
 چون یقین گشتش که غیر پیر نیستگفت در ظلمت دل روشن بسیست 
 آمد او با صد ادب آنجا نشستبر عمر عطسه فتاد و پیر جست ۲۱۷۵
 مر عمر را دید و ماند اندر شگفتعزم رفتن کرد و لرزیدن گرفت 
 گفت در باطن خدایا از تو دادمحتسب بر پیرکی چنگی فتاد 
 چون نظر اندر رخ آن پیر کرددید او را شرمسار و روی زرد 
 پس عمر گفتش مترس از من مرمکت بشارتها ز حق آورده‌ام 
 چند یزدان مدحت خوی تو کردتا عمر را عاشق روی تو کرد ۲۱۸۰
 پیش من بنشین و مهجوری مسازتا بگوشت گویم از اقبال راز 
 حق سلامت می‌کند می‌پرسدتچونی از رنج و غمان بی‌حدت 
 نک قراضهٔ چند ابریشم بهاخرج کن این را و باز اینجا بیا 
 پیر این بشنید و بر خود می‌طپیددست می‌خایید و جامه میدرید