بود و دين مزدك داشت و بزعم او اکثر محرمات مثل مباشرت با محارم و غیر آن مباح بود و در مبد آخروج قلعهای با متانت عمارت کرد و هر لشکری که بجنك او رفت منهزم باز آمد و مامون درسته اثنی عشر وما تيز (۲۱۲) محمدان حمید طوسی را بجنك او نامزد فرمود. او بعد از آنکه بيك سال و كسرى با لشكر بابك محاربه نمود بعز شهادت فایز گشت و كار بابك قوى شد و چون خبر قتل محمد بن حميد بمامون رسید عبد الله بن طاهر بن حسين ذو اليمينين وا ، که از قبل او والی مصر بود ، مخیر ساخت میان امارت خراسان و مغرب زمین و امارت آذربایجان و ارمبنيه و حرب بابك او امارت خراسان اختیار کرد و آن ناحیه رفت ، زیرا که برادرش در خراسان وفات یافته بود و هرج و مرج در آن دیار پیدا شده و بعد از رفتن عبدالله طاهر قوی تر گشت » بارك ابن واضح یعقوبی در حوادث سال ۲۱۲ که ذکر از وقایع آذربایجان میکند میگوید: مامون طاهر بن محمد صفانی را حکمرانی ارمنستان و آذربایجان داده بود و گویند بلکه هرثمه بن اعین را از همدان فرستاد و وی آهنك راق داشت پس بود نان رفت که از اعمال آذربایجان بود و بسرکردگان ارمنستان و فرماندهان لشکر آنجا نوشت و ایشان بمامون بیعت کردند و حکمران آنجا از سوی مخلوع (امین) اسحق بن سليمان بود وعمرو الحزون و نرسى وعبدالرحمن بطریق الران و گروهی از بطریقان با او بودند و برید بر دعه رسید تا تا مردم را وادارد پسرش را آنجا بیرون کنند و طاهر کارگزار مامون مرزهیر بن سنان تمیمی را با لشکریان بسیار فرستاد و با هم روبرو شدند و جنك كردند. سپس اسحق بن سلیمان و یارانش شکست خوردند و پسرش جعفر بن اسحق بن سلیمان را برده کردند و وی را با اسیران دیگر نزد مامون فرستادند و طاهر صغانی تنها چندروز آنجا ماند تا اينكه عبد الملك بن الجحاف سلمی که خلع شده بود برو بیرون آمد و بر مردم بیلقان تاخت و طاهر را در شهر بردعه شهر بند کرد و چندماه در حصار بود و چون خبر بمامون رسید سلیمان بن أحمد بن سلیمان هاشمی را حکمرانی داد و وی نزديك شهر رسید و طاهر هم چنان محصور بود و او را بیرون آورد و روانه کرد و بعبد الملك زینهار داد و کار آن سرزمین راست سپس حاتم بن هرمة بن اعین را حکمرانی او منستان دادند و وی
ب آن شهر رسید و در میان معتز له و مردم زد و خوردی در گرفت و يك ديگر را
