را در سال ٢٠٠٥ نيز جنگ دیگری روی داده و ابن الاثير گويد : مامون عیسی بن محمد بن ابی خالد را حکمرانی ارمنستان و آذر بایجان داد و بجنك با بك فرستاد. مواف منتظم ناصری گوید: دادن مامون ولایت جزیره بیحیی بن معاذ و ولایت آذربایجان و ارمینیه را بعیسی بن محمد بن ابی خالد و مامور كردن او را بجنك بابك خرمی . پیداست که درین سال یحیی ابن معاذ از حکمرانی ارمنستان و آذربایجان عزل شده و بحکمرانی جزیره رفته و بجای او عیسی بن محمد را بآذربایجان و ارمنستان فرستاده اند. فصیحی همان گفته ابن الاثير را تایید کرده است . در سال ۲۰۶ بار دیگر همان عیسی بن محمد بن ابی خالد مامور جنك با با بك شده و با بك را شکست داده است. در ۲۰۸ علی بن صدقه معروف بزریق از جانب مامون حکمران ارمنستان و آذربايجان و مامورجنك با بابك شده است. در ۲۰۹ احمد بن جنيد اسكافى بجنك بابك رفت و بابك اسيرش كردو ابراهيم بن لیث بن فضل را حکمرانی آذر بایجان دادند . در ۲۱۱ محمد بن سید بن انس حکمران موصل بدست ملازمان زریق على بن صدقه ازدی موصلی کشته شد و مامون ازین واقعه خشمگین گشت و محمد بن حمید طوسی را بجنك زريق و با بك خرمی فرستاد و اوراحکومت بابك موصل داد. مولف شاهد صادق خروج بابک را در حدود تبریز درین سال می نویسد " خوندمیر در حبیب السیر میگوید در سنه عشر وماتين (۲۱۰) بابك خرم دین که او را بابك خرمی نیز گویند خروج نمود و این بابك مردی ملحد پیشه بود و دین مزدک داشت و بزعم او اكثر محرمات مثل مباشرت با محارم حلال بود و او در ولایت آذربیجان و بیلقان خروج کرده ، هر کس را از اهل اسلام میدید بقتل می رسانید و جمعی کثیر متابعت آن شریر کرده، پناه بطلاع و مواضع حصين بردند و هر لشکری که مامون بجنك او فرستاد منهزم بار آمدند» جنگهای سال ۲۱۲ خوندمیر در روضة الصفا میگوید: آورده اند که در ایام خلافت رامون بابک خرمدین در نواحی آذر بایجان و بیلقان خروج کرده جمعی كثير منابعت او کردند و پناه بموضعی حصین بردند و با يك مرد کی ملحد
PA
