بعد یعنی در سال ۲۰۱ بابك بپیشوایی ایشان بیرون آمده است . گویا نه سال نخست یعنی از ۱۹۲ تا ۲۰۱ مدت پیشوایی جاويدان بن شهرك بوده است که پیش ازین ذکرش رفت و از آن پس تا ۲۲۳ مدت بیست و دو سال با بك پيشو ایشان بوده است و اینکه طیری مدت کامروایی ایشانرا سی سال مینویسد از آغاز خروج جاویدان شمار کرده است و اینکه مورخان دیگر • بیست سال نوشته اند مدت پیشوایی بابک را بشمار آورده اند بدین گونه تقریبا مسلم میشود که خرم دینان نخست در نواحی اصفهان ظاهر شده اند و پس از آن در نتیجه سخت گیریهای خلفا یا همه آن گروهی که در سرزمین اصفهان بوده اند بدین نواحی آذر بایجان گریخته و در کوهستان سخت سبلان خود را پناه داده اند یا اینکه تنی چند از یشان بدان ناحیت رفته و مردم آندیار را بآيين ومسلك خود جلب کرده اند تا زمانی که مامون زنده بود ، چون از خلفای دیگر نرم تر و با ایرانیان سازگارتر بود و از ما در ایرانی زاده بود و کارگزاران بزرك در بارش ایرانیان بودند، چندان برایشان سخت نگرفتند و درين شك نيست كه مأمون در میان خلفای بنی العباس این برتری را داشت که سليم النفس ومهربان وزیر دست نواز بود و از خونریزیها و سخت گیری های بی دریغ ، که دیگران از خاندانش، بدان بدنام شده اند می پرهیزید و چون مادرش مراجل نام از مردم بادغیس در خراسان بود و بکوشش و دلاوری ایرانیان بر برادر خود امین چیره شد و خلافت را از و گرفت و مردان بزرك در بارش فضل وحسن پسران سهل واحمد بن ابی خالد احول و خاندان حسين بن مصعب یعنی طاهر و برادران و پسران و برادر زادگان وی که رشته حکمرانیش بدست ایشان بود همه ایرانی بیدار و دلسوز نسبت بهم نرادان و آب وخاك پدران و نیاکان خود بودند او را هم بدین خوی و خصلت برانگیخته بودند اما چون معتصم بخلافت نشست آن سیاست ها دگرگون شد و جندتن از پیشوایان ترکان خزرجون اشناس و ايساخ و بوغای کبیر در دربارش راه یافتند و آن یکرنگی و اتحادی که خانواده برمکیان در میان ایرانیان در بار بغداد می افکنده بودند و پس ارینان تاجندی مانده بود پس از مأمون بنفاق بدل شد و میان افتين و خاندان طاهریان رقابت سختی آشکار گست.
أفشين خیدر بن کاوس شاهزاده ایرانی بود که از سهر اسروسته در ماوراء
