باطس رومی بطریق عموریه را آویخته بودند بدار زده اند. نظام الملك در سیاست نامه جای دیگر بجز آنچه پیش ازین آوردم
- میگوید: «بهر وقتی خرم دینان خروج کرده و باطنیان با ایشان یکی بوده اند
و ایشان را قوت داده، که اصل هر دو مذهب یکیست. • یاقوت حموی در معجم البلدان در کلمۀ « بذ» میگوید: در آنجا محمره معروف بخرمیه آشکار شدند و بابك از آنجا بیرون آمد و منتظر مهدی بودند . ابن الاثير در وقایع سال ۲۰۱ میگوید : درین سال با بك خرمی بر مذهب جاویدانیه بیرون آمد و ایشان پیروان جاویدان بن سهل خداوند بد بودند و وی دعوی کرد که روان جاویدان درو رفته و ایشان از فروع مجوسند و مردانشان مادر و خواهر و دختر را نکاح کنند و بهمین جهت ایشانرا خرمیخوانند و بمذهب تناسخ معتقد بودند و می گفتند روان از جانور بجا نوری می رود . اعتمادالسلطنه در کتاب منتظم ناصری در همین مورد میگوید: «ابتدای امر بابك خرمی و ظهور او در میان طایفه جاودانیه که معتقد بتناسخ بود و میگفت ارواح نقل با بدان مینمایند . بن عبدالکریم شهرستانی در کتاب الملل و النحل درباره هاشمیه میگوید: اتباع ابی هاشم محمد بن حنفیه و از پیروان امامت عبدالله معاوية بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب وخرميه و مزدکیه در عراق از یشانند . نیز جای دیگر درباره غلات میگوید: غالیه هر کدام رالقبیست: در اصفهان خرمیه و کودکیه و درری مزدکیه و سنبادیه و در آذربایجان دقولیه و در جای دیگر محمره ودر ماوراء النهر مبيضه خوانند. چنانکه پیش ازین گذشت از گفته سمعانی در کتاب الانساب به میآید که خرم دینان تا نیمه قرن ششم که زمان زندگی سمعانی بوده است در همان سرزمین بابك ، که پس ازین درباره آن بحث خواهم کرد. بوده اند زیرا که سمعانی در شهر مرو در روز دو سنبه ۲۱ شعبان بجهان آمده و در همان شهر در شب اول ربیع الاول ٥٦٢ از جهان رفته است. جاویدان پسر شهرك
جاویدان استاد و پیشوری با ت که نام پدرش را با خان