" گریخت و دیسم بار منستان فرار کرد و بشاهزادگان ارمنی (ارتسرونی) سرزمین و اسپوراكان نزديك دریاچه وان پناه برد. مرزبان آذربایجان را گرفت اما بزودی رابطه اش در نتیجه دسیسه کسانی که مخصوصاً دارایی علی بن جعفر را دستاویز کرده بودند با وزیرش تیره شد علی بن جعفر برای فرونشاندن آتش خشم مرزبان حرص مخدوم خود را برانگیخت و با و قول داد شهر بزرك تبریز (۱) را پیرو وی کند و مرزبان هم او را با چندتن از سرداران خویش روانه آن دیار کرد همینکه علی بر تبریر استیلا یافت درصدد النیام روابط خود با مخدوم پیشین آمد. مردم شهر را یعنی درسم هر انگیخت دیلمیانی را که مرزبان ما او فرستاده بود برانند و چون بکام خود رسید بنزد دیسم رفت. دو بن هنگام مرزبان از ناسازگاری خویش با وزیر همکیش خود پشیمان شد و تبریر را در محاصره گرفت و در ضمن پنهانی وارد گفتگو با علی شد و بعقيدة دینی وی توسل جست و او را وعده وزارت داد. علی نیز فروتنی جان و مال خويس زنهار حواست. همینکه بمقصود رسید از تبریز گریخت و مرزبان هم پیمان خود وفا کرد. مسکویه همه این حوادث را (ج ٢ م ٣١-٥ ) در وقایع سال ۳۳۰ - ۹۴۱-۲ آورده است و پس از آن دیگر چیزی درباره علی بن جعفر بدارد . در چهارده سال بعد حوادث بسیاری روی داده است و پس حمله بیهوده مرزبان بر شهر ری و شکست و اسارتس (مسكويه ح۲ ص ۱۱۵ در وقایع سال ۳۳۷ - ٩٤٨ ) پریشانیهای سیاری روی آورده است . هنگامی که مرزبان در اسارت می زیست دیسم بار دیگر در آذربایجان پدیدار شد وحمد تن دیگر از درماندهان مستقل شدند رکن الدوله پادشاه آل بویه در ری در کار آذربایجان دخالت کرد و در ۳۳۹ ۹۵۱ یکی از دهقانان نامی طوس محمد بن عبدالرزاق را آدربایجان فرستاد ولی وی در آنجا دلگیر شد و در ٩٥٣٣٤٢ بری - دار گشت (۲) . (۱) که احتمال می رود خرو قلمرو خاندان روادیان بوده باشد ، رجوع کنید بكتاب مطالعات من سن ١٥٨ (۲) مسکو نه ج ۲ ص ۱۳۲۰۱۱۹، ۱۳۵ - ١٤٨٠٦ ) که در فهرست مار گدون ار علم افتاده است این همان دهقان نامیست که شاهنامه را برای او ارپهلوی در حمه کرده اند شاهنامه فردوسی مبنی بر همین رحمه است
١٦١
