قراجه داغ، در کرانه شمالی رو دارس و نزديك ملتقای رود کور با ارس راه کوهستانی دیگری هست که در آن زمان در حواشی آن حکومت نشینهای جزیی بوده اند. در گوشه شمال شرقی آن در کنار رودتر تر پای تخت جانشینان شاهان البانیا بوده که از بازماندگان مهران از زمان ساسانیان) بوده اند. در گوشه جنوب شرقى البانيا در کرانه رود ارس بچند امیر بر میخوریم (درختیش وورتان که نسبشان کاملا روشن نیست. در مغرب (۱) کشوری هست که سیونیا ) در زمان ارمنی سیونيك ) نام دارد و فرمانروایان آن از يك خاندان مخصوص ارمنی از بازماندگان سيساك (۲) بوده اند چنان مینماید که کرانه جنوبی رودکور جزو قلمرو مهرانها بوده اما وضع پایداری نداشته است. در آن سوی رودکور قلمرومهم اسلامی شروان بوده که در سراسر دوره ساسانی استقلال داشته ولی در این روزگار خاندان یزیدیان از قبیله شیبانی در آن فرمانروا بوده اند در مغرب شروان سرزمین قبله بود که مردم آن از نژادهای مختلف بوده اند حتی شامل عده ای از خزران بوده و فرمانروایی آن با امیری ار ترسایان بوده است. نژاد این امیران قبله و شکی معلوم نیست اما بواسطه وصلت هایی که پیوسته با امیران کرانهای راست (۳) رود می کرده اند می توانیم پیوستگی های آنها بابک دیگر پی ببریم. طریق نشینهای آلبانیا که ارمنی شده بودند این پیوستگی ها را در دو کرانه رود نگاه می داشتند. کمی دورتر و در حوزه رود الازان وضع روشن نیست و چنان می نماید که یکی از امیر نشینهای ملوک الطوایف که در زبان گرجی هرتی (۱) بیشتر در مغرب اکرا (۲) هر چند که با عناصر دیگر آمیخته شده | ده رجوع کنید بكتاب استفانس اربلیان - تاريخ سيونيك ترجمه دروسه Brosset ۱٨٤ج۱ ص ۳۲ و بكتاب مینور کی : مطالعات در تاریخ قفقاز چاپ ١٩٥٣ - ٦٧- ٤ -- Studies in Caucasian History (۳) گاه از ممکنست که میرانیان گاه گاه در کرانهای برود کور ستیار سافته باشند. درباره یکی از بازماندگانشان هامام گریگور ) پسر اور ترسه ( که معاصر محمد افشین ۸۸۹ -۹۰۱ بود ) در کتاب و سی - ۳ تعمل ۲- ( رحمه گفته شادی که استیلای خود وانمود می نماها مواد حاصل چایه وه . گوی ص ۲۷۸) صيف
کورسته رسما مادی دود
