سرانجام خرم دینان پیش ازین گذشت که خرمدینان س از شکست خوردن و گرفتار شدن و کشته شدن بابك از میان نرفته اند و چنان مینماید که قرنها پس از آن در نواحی مختلف ایران مانده اند ابو علی مسکویه در تجارب الامم در حوادث سال ۳۲۱ میگوید علی بن بویه که مراد عمادالدوله ابوالحسن علی بن ابو بویه (۳۳۸۳۲۰) پادشاه معروف آل بویه باشد در سال ۳۲۱ قلاعی را که بدست خرمیان در اطراف شهر کرج بود گرفت. بدینگونه خرمیان تا سال ۳۲۱ و نود و نه سال پس از برافتادن بابك باز در کرج شجاع بوده اند در جای دیگر آن کتاب در حوادث سال ٣٦٠ آمده است که امیر عضدالدوله ابو شجاع فناخسر و پادشاه بسیار معروف همین سلسله (۳۳۸- ۳۷۲) عابد بن على را بجنك خرمیان و جاشكيان فرستاد که راهزنی میکردند و در در یافتنه میکردند و با سليمان بن محمد بن الياس همدست بودند و وی جمعی کثیر از ابشان را کشت و سر کرده آنها را که ابوعلی ابن کلاب بود گرفت و گردنش را زد و گروهی از ایشان را برده کرد و بشیر از فرستاد و در آن زمان عضدالدوله خود در کرانها و جزیره های خلیج فارس کشور ستانی میکرد. پیداست که تا سال ۳۶۰ یعنی ۱۳۸ سال پس از ر افتادن بابك خرمیان در جنوب فارس و کرانهای خلیج فارس بوده اند. مراد از سلیمان بن محمد بن الياس سومین پادشاه از سلسله بنوالیاس در کر مانست که در ٣٥٨ بجای برادرش اليسع بن محمد بادشاهی نشست و در جنگ با پادشاهان آل بویه کشته شد جنانکه پس ازین هم گذشت نظام الملك در سیاست نامه میگوند خرمدینان بار دیگر در زمان واق بالله خليفه عباسی (۲۲۷ - ۲۳۲) در سرزمین اصفهان بیرون آمده اند و تا سال • ی اشان دوام داشت تا ۷۸ سال پس از حية اصفهان بوده اند افتادن با ک در ر گذست که بگفته محمد عوفی در جوامع الحكايات ولوامع الروايات
در زمان مستوشه بالله (٥١٢ - (۵۲۹ باز حرمیان در آذربایجان بوده ا د
