بغداد بسرداری سیاه گماشتند و بوی اجازه دادند که بدیار خود باز گردد واو باهاول بارمنستان بازگشت . . سنباط يا سمباط و يا سنباد پسر آشوت اول نخستین پادشاه سلسله با گراتی یا پاگراتی ارمنستان بود و پدرش آشوت از سال ۸۰۶ تا ۸۲۶ میلادی مطابق با ۱۹۰ تا ۲۱۱ هجری بفرمان هارون الرشید حکمرانی ارمنستان یافته و خاندان با گراتی را تاسیس کرد. پدرش سنباط باگراتونی در ۱۰۰ در جنگ با تازیان کشته شده بود. این آشوت را ارمنیان «مساکر» بمعنی گوشت خوار لقب داده اندو اروپاییان این کلمه را «مساگر » Messaguère مینویسند و بزبان ارمنی او را «غاج » بمعنی دلاور نیز میخواندند پس از آشوت مساکر یا غاج موسس این سلسله قلمرو او درمیان دو پسرش باگرات و سمبات تقسیم شد که بسمبات ابلاباس معروف بود و سرزمین ارس شامل نواحى شيرك آرشارونيك باورسید و شهر باگاران را که پایتخت پدرش بود مرکز حکمرانی خود کرد. وی چنانکه گفته شد از مرگ پدر از ۱۹۰ ببعد چندی در بغداد در اسارت بود و مامون با و كنيه پس ابو العباس داده بود و همین کنیه را ارمنیان ابلاباس تلفظ میکردند . در سال ۲۱۵ دربار خلافت حکمرانی همه قلمرو پدر را ببرادر مهتر با گرات داد و سمبات دست نشانده او شد و این در هنگامی بود که از يكسو بابك و از سوی دیگر امپراطور بیز نتیه کار را بر خلیفه بغداد تنك كرده بودند و میخواستند در برابر آنها مرد توانایی در ارمنستان برانگیزند . در دوره حکمرانی سمبات ناحیه وان و سراسر جنوب ارمنستان در دست کارگزاران در بار بغداد بود و افشین که از سوی خلیفه حکمرانی آذربایجان و ارمنستان داشت از سمبات پشتیبانی میکرداما اعتمادی با و نداشت و از پیشرفت هایش در جنوب ارمنستان نگران بود چون سمبات اتحادی را که پدرش آشوت با رومیان داشت تجدید کرد افشین در خشم شد و در اندیشه آن بود که ارمنستان را بگیرد و بر تخت شاهی ارمنستان در شهر آنی بنشیند اما خلیفه ازین کار اکراه داشت و می ترسید که مبادا دوباره بر سر ارمنستان با رومیان جنگ در بگیرد و بهمین جهة نه با اندیشه افشین مخالفت می ورزید و نه آشکار او را داری میداد و برای این کار سیاهی می فرستاد •
۱۴۰
