بنك» (شوشى (امروز) و ساهاک در مغرب آن در سرزمین گغار خونی یا گغار كونيك در کرانه غربی و جنوب غربی دریاچه سوان فرمانروایی کر دو پایتختش همان دژ خت» یا «خش» بود که مدتی در دست بابک بوده است. پیش از استیلای بابک در میان امیران این سرزمین زدوخورد بوده و خاندان با گراتی رقیبانی از امیران سابق آنسر زمین داشته است که در این گیرودار از میان رفته اند. بهمین جهت هنگامی که دست بابک از سيسكان کوتاه شد با گراتیان که جان بدر برده بودند و دیگر مدعی در برابر خود نداشتند برین سرزمین مسلط شدند و اندك اندك سراسر خاك سيسكان را بخود اختصاص دادند. در حوالی سال ۲۱۰ ساهاك كه در مغرب سیسكان حکمرانی داشت ببیروی از سنت پدران خود با سواده قیسی اتحاد کرد و با او در قیام برخلفا همدست شد اما چندی نگذشت که در میان وی و سواده جنك در گرفت و نزديك كاواكرت در کنار رود هر از دان باز نگه کشته شد و پسرش گریگور سومان نخست بجای او نشست و وی در حدود ۲۱۱ تا ۲۳۷ بجای پدر فرمانروایی کرده است. سهل پسر سنباط یا سنباد که باعث گرفتاری با بك شده نیز از امیران ارمنستان بوده است. بابک در زمانی که «پاگر ادیاگرادونی » حکمرانی این قسمت از ارمنستانرا داشته بر آنسر زمین حمله کرده. این پاگراد از خویشان سنباط بود و پس از هاول Haul از جانب خلیفه حکمران ارمنستان شده بود که از ۲۰۳ تا ۲۲۰ حکمرانی آندیار را داشته است . بنا بر گفته تاریخ نویسان ارمنی هنگامی که بابک بر ارمنستان تاخت مامون صدهزار تن سپاهی بجنك او فرستاد و سپاهیان مامون شکست خوردند و سی هزار تن از ایشان کشته شد و پس از آن بابك اندیشه گرفتن ارمنستان کرد. در این میان سنباط با تازیان اتحاد کرد و بیاریشان برخاست و دوباره جنگی نزديك کوه آرارات در گرفت و پس از زد و خورد های بسیار و کشته شدن بسیاری از لشکریانش با بک گریخت و سهل پسر سنباط اسیرش کرد و نزد افشین برد . این سهل پسر سنباط را پیش از آن بگروگان ببغداد برده بودند و چون خزيمة بن خازم تمیمی که بار دوم حکمران ارمنستان شده بود در سال ۱۹۲ خلع شدهاول از جانب خلیفه مامور ارمنستان شد و سنباط را از در بار
١١٩
