که با اسمعیلیان کرد یکبار شی هزار تن را نابود کرد. تا کنار خونی آمدو خرد و بزرك را با شمشیر از میان برد. مامون هفت سال در سرزمین یونانیان (خاك روم) بود و دژ نا گرفتنی لولوا را گرفت و ببین النهرین بازگشت مأمون مر مرد و ابوسهاك (ابو اسحق معتصم برادرش بجایش نشست و ایشین (افشین را با همۀ نیروهای خود بجنك بابن فرستاد. افشین سباهی بار منستان روانه کرد و خود لشکریان با بن را پاره پاره کرد. سهل پسر سمبات با بن را گرفت و از ایشین هزار هزار وزن نقره هدیه باو رسید و نیز صدهزار هدیه دیگر با و دادند. چون دستها و پاهای با بن را بریدند او را بدار کشیدند. » مرهم ترین گزار خونی نام ناحیه ای از سر زمین سيونيك باصطلاح ارمنيان یا سیونی با صطلاح اروپاییان بوده است که ایرانیان بآن سيسكان يا سيسان میگفتند در شمال و مشرق سيونيك ناحية آرتساخ بود که گنجه شهر آن بشمار میرفت و سپس ناحيه او تيك كه مهم تر بن شهر آن همان بردعه بود و در جنوب آن رود ارس جریان داشت، از جایی که رود بازار چای بارس می ریزد. از مغرب ناحیه نخجوان امروز نیز گاهی جزو سيونيك بوده است و در شمال بدریاچه گوگچه میرسید که ارمنیان بآن «گغام» میگویند و از سوی دیگر بگرانه رود خچن چای امروز میرسید بابك در همین ناحیه تاخت و تاز کرده و سرانجام دختر و اساك پادشاه مستفل سيو نيك بزنی گرفته است و این واقعه را تاریخ نویسان ارمنی در حوادث سال ۸۲۱ میلادی و ٢٠٦ هجری ضبط کرده اند که آغاز دوره فرمانروایی بابك باشد • لولوا همان شهریست که تا زمان نام آنرا اؤلؤه» ضبط کرده اند و گشادن آن شهر در زمان مامون در سال ۲۱۷ روی داده است. دیگری از تاریخ نویسان ارمنی استماس از بلیان که در ١٣٠٤ میلادی مطابق ۷٠٤ هجری در گذشته است در حوادت سال ۸۲۷ میلادی و ۲۱۲ هجری درباره واساك پادشاه سيونيك که در برابر تاخت و تاز لشكريان خليفه پایداری میکرد میگوید: «و اساك خدا و دسيو نيك وسر پادشاهان شتاب کرد بیاید و با من ایرانی را با لشکریان فراوان از آذربایجان آوردوچون وی را
۱۱۷
