را آورده و گوید افشین بوزباره را با چهار هزار سوار آهن پوش برای گرفتاری با بك فرستاد و وی را با سهل بن سنباط نزد افشین بردند. ابن العبری مینویسد که چون سهل بن سنباط از بابك خبر یافت اسیرش کرد و بابک میخواست خویشتن را بمال بسیار از وی باز خرد و او نپذیرفت و پس از آنکه ارمنیان با مادر و خواهر و زنش گرد آمدند نزد افشینش فرستاد . قاضی احمد غفاری در کتاب نگارستان تاریخ گرفتاری بابک را در همد هم شوال ۲۲۲ ضبط کرده است . محمد عوفی در جوامع الحكايات و لوامع الروایات می نویسد: «معتصم را اندیشه نبود جز آنکه فساد او (بابك) دفع کند. افسين بن کاوس را بحرب او نامزد کرد و بلاد آذربایجان و بلاد جبال تمامت اور اداد و در تقریب و تعظیم او مبالغت نمود و او را بر جمله ملوك قربت تربیت مخصوص گردانید و اورا وظیفه کرد که هر روز که بر نشیند ده هزار درم او را صلت فرماید و روزی که بر بنشیند پنج هزار درم و آروزی که روی بحرب بابك نهاد هزار هزار درم او را عطا فرمود و افشین يك سال با بابك حربها كرد و چند کرت او را منهزم گردانید و بابك بحصاری التجا کرده بود و آن حصار بغایت استوار بود و چون اجل او نزديك رسيد از آن حصار بگریخت و با اهل و فرزندان خویش درزی بازرگانان بار مینیه رفت و سهل بن سنباط نصرانی او را بشناخت اگر چه ترسا بود ، اما بدست او افتاده بود. بمالی بسیار خود را بازخریده بود و گوبند تا آنگاه که بازن و مادر و خواهر او سفاح نکرد او را اطلاق نکرد و با جمله اسیران آن ملعون چنین کردی و بعدار آن بنزديك افشین فرستادی و معتصم قبول کرده بود که هر که او را زنده بیاورد ده هزار درم او را دهد و هر که سر او بیارد هزار درم بوی رساند و جون آن ترسا او را زنده بنزديك افشین فرستاد دو بار هزار درم بنزديك او فرستاد...» جنگهایی که بابک با سپاه معتصم ،کرده چنانکه بتفصیل پیش از من آورده ام، از سال ۲۲۰ با سال ۲۲۲ کشیده است. در سال ۲۲۰ محمد بن
يوسف مامور شده که آذر بایجان برود و شهرهایی را که بابک در میان
