برگه:Azari-zabane-bastan.pdf/۴۴

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
آذری یا زبان باستان آذربایجان / احمد کسروی
۴۴
 

***

خسه[۱] بانان که غم چو یا نشینندپا بدامان جهان پویان نشینند
خسه بانان که اج خلوتگه راززبان بسته سخن گویان نشینند

خلیفه صادق خلیفه آستان صفویه

زار جا اشته شامانر[۲] سحرنیقهقهر[۳] زهر خندی ویشتر [۴] نی
همی نالی ته دور از چنگال بازمگر چه دام صیادر[۵] خبر نی
دلا غافل مبش خوشتن زمانیقیمتین گوهریش گنجش چه کانی
مبش کرکس بهر مرداره منشینشاه بازیش چه اوج لامکانی

راجی

من همایم سر کوهان وطن بیکشتگاهم اوی صحرا چمن بی
استخوانی خورم سازم قناعت بوقت مردن پر و بالم کفن بی

***

دنیا خوانی و مردم کاروانیروز الاله و روز خزانی
سیاه چالی کند نامش نهد گوربمن واجن ایم ایشتی فان مانی

***

خشکه دارم بکوهان سایه ام نیببرمان مانده طفلیم دایه ام نی
ببازارم شری بازار وانمببازم شری هیچ پایه ام نی

***

کوهانم سربلندی خور مصاحبازم درده جری بلبل مصاحب
به پنج روز دیگر بایر بوینانه خانه مانده نه خانه صاحب

***

دنیا داری بلای من نزانستمرگ من در صلای من نزانست
شهر و مردم همه بایر بوینامایه ام پنج گز هلای من نزانست
  1. خوشا
  2. شامانت
  3. قهقهت
  4. بیشتر
  5. صیادت