برگه:Azari-zabane-bastan.pdf/۴۳

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.

۴۳ آذری یا زبان باستان آذربایجان / احمد کسروی

وی ته[۱] اج درد و محنت و انه دامبتهرمان بغم کاشانه دارم
ز جور تیغ اج میشار محنتپاره پاره دلی چون شانه دارم

***

معالی دل چو دردان دانه چو نیشاوا[۲] چور و جفا همخانه چو نیش
تهروان یار و اندوهان مصاحبمحنتان مان غمان کاشانه چو نیش

***

من از قالو بلا اندیشه دارمگنه اج برگ داران[۳] بیشه دارم
اهرا[۴] که نامه خوانان نامه خوانندمن از شرمندگی سر پیشه دارم
اگر دیوانه هستیم اشتویم دوست[۵]اگر بی پا و دستیم اشتویم دوست
یری گبرم بخوانی یر مسلمانبهر ملت که هستیم اشتویم دوست

***

روشنایی مو نیایی تو چشمماسر خونینه ریجانی[۶] تو چشمم
ار بزهمن نشام زهمن توتیاممونیا زهمنیان نی تو چشمم

آدم

یر او گیری تو ای روسایم اج سریقین زانم که لاوم گیری اوسر
پرتم اج بر برانی واکیان شوممیان اهنامه داران خاکم اوسر

***

دلا دردین و داغین بکیان شوم[۷]دو چشم اسرین و خونین بکیان شوم
همم اج در برانند بتو آیندیرتم اج در برانی بکیان شوم

***

هنه[۸] دکوش آواز اج الستمهنه چه نعمه اقصی دیله مستم
همیدون کهنه عهدم نوی کشفی[۹]نه پنداری مگر اهروجه بستم

***

چه اج اویان خطاب آمد الستمسیالا و یلاد ذره بستم
بپا وشتیم دست افشا نمی کردوستندم هر چه غیر اویان بدستم
  1. بی تو
  2. با
  3. درختان
  4. فردا
  5. دوست توام.
  6. اشک خونین میریزانی.
  7. بکجا شوم (گویا «بکیا» درست باشد).
  8. هنوز
  9. از اینجا پیداست که این دو بیتی از کشفی است.