این برگ نمونهخوانی شده ولی هنوز همسنجی نشدهاست.
۱۸۵
مجله شرق
Stryaglius استریاگلیوس میباشد[۱] قسمتهای ناقص این افسانهها نشان میدهد که کتزیاس با کمال سرعت حکایت نموده در صورتیکه چنانکه در منتخبات فتیوس Photius دیده میشود مشارالیه مجملهٔ بیان مینماید[۲] اکنون ما نمیتوانیم بدانیم که ضامن و یا ضامنهای اطلاعات کتزیاس تا چه اندازه از مآخذ کتبی استفاده نمودهاند ولی این نکته مسلم است که همه آنها جنبه حماسی را دارا هستند
۳-با وجود تغییر و تفاوتی که سرگذشت جوانی کورش در کتاب هردوت با نوشتجات کتزیاس دارد معهذا امروز همه کس یقین دارد که کتاب هردوت نیز داستانیست افسانه بچه ایرا که ماده سگی شیر داده است هرودوت یا آنکه هرودت از زبان او این حکایت را شنیده است اصولا تغییر داده است[۳] اما این نمونه داستانی که اغلب دیده میشود بخوبی ثابت مینماید که متن موضوع اصولاً از روایات ملی است گذشته از این طرز بیان
- ↑ رجوع شود به Deinterperlatiane که مؤلف آنرا Demetrius Thalere میدانند جمل ۲۱۲ و بعد دیودور کتاب دوم صفحه ۳۴ Nicol Dam. Anonymus de Mulieribus و غیره
- ↑ مارکوارت صفحه ۵۹۱ و بعد میخواهد ثابت نماید که فتیوس خود کنزیاس را نخوانده بلکه از مـنتخبات او اقتباس کرده است در عین حال رجوع شود به Krumbholz در شماره ۵۸ صفحه ۲۱۳ و بعد مجله Rhein Mus.f.Philologie.N.F. (موزهٔ رنانی راجع به علوم السنه)
- ↑ هرودت کتاب اول صفحه ۱۱۰ و مخصوصا ۱۲۲ Yuetin 14.10 شیر دادن ماده سک را بدون تغییری ذکر مینماید ولیـ من ظنین هستم از اینکه یا کتاب یونانی که از آن اقتباس کرده است از مآخذ دیگری غیر از هرودوت استفاده کرده است. گوچمید در مجله انجمن شرق المان شماره ۳۴ صفحه ۳۸۶ و نوشتجات مختصر شماره ۵ صفحه ۳۴ وضعیت دیگری را داراست.
