این برگ نمونهخوانی شده ولی هنوز همسنجی نشدهاست.
۱۸۲
جریان ادبیات
تصوف دیده میشود. اشعار عارف در توده اثر فوق العادهٔ دارد. یکی از بهترین آثار عارف تصنیفی است که در جشن انجمن ادبیات پس از خلع محمد علی میرزا در اواخر ۱۳۳۰ خوانده و در حضار تأثیر فوق العادهٔ کرده بود.
با ملاحظهٔ مطالب مذکور میتوان گفت زبان و ادبیات فارسی جریان و جنبش تازهای بخود گرفته و حیات جدیدی در آن راه یافته و بسوی ترقی و تکامل میرود.
آ.آ. رماسکویچ (از مجله شرق-منطبع مسکر)
سلطان شرف الدین-قهرمانی
غزلی از رابعه
(رابعه قزداری بلخی بنت کعب نخستین شاعرهٔ ایرانی در قرن چهارم)
| فشاند از سوسن و گل سیم و زر باد | زهی بادی که رحمت باد بر باد | |||||
| بداد از نقش آزر صد نشان آب | نمود از سحر مانی صد اثر باد | |||||
| مثال چشم آدم شد مگر ابر | دلیل لطف عیسی شد مگر باد | |||||
| که در بارید هر دم در چمن ابر | که جان افزود خوشخوش در شجر باد | |||||
| اگر دیوانه ابر آمد چرا پس | کند عرضه صبوحی جام زر باد | |||||
| گل خوشبوی ترسم آورد رنک | ازین غماز صبح پرده در باد | |||||
| برای چشم هر نااهل گوئی | عروس باغ را شد جلوهگر باد | |||||
| عجب چون صبح خوشتر میبرد خواب | چرا افگند گل را در سهرباد | |||||
