برگه:Anvari poems.pdf/۴۱

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی نشده‌است.
 گر کند دست در کمر با کوهکینت کز پای تا به سر جگرست 
 بگسلد روز انتقام تو چستهر کجا بر میان او کمرست 
 گر دهد خصم خواب خرگوشتمصلحت را بخر که عشوه خرست 
 چرخ داند که ریشخندست آننه چو آن ریش گاوکون خرست 
 یک ره این دستبرد بنمایشتا ببیند اگرنه کور و کرست 
 که به سوراخ غور کین تو دربه مثل موش ماده شیر نرست 
 آمدم با حدیث سیرت خویشکه نمودار مردمان سیرست 
 به خدایی که در دوازده میلهفت پیکش همیشه در سفرست 
 تخته‌ی کارگاه صنعت اوستگر سواد مه و بیاض خورست 
 که مرا در وفای خدمت توگر به شب خواب و گر به روز خورست 
 چمن بوستان نعت تراخاطرم آن درخت بارورست 
 که ز مدح و ثنا و شکر و دعادایمش بیخ و شاخ و برگ و برست 
 شعر من در جهان سمر زان شدکه شعار تو در جهان سمرست 
 گشته‌ام بی‌نظیر تا که ترابه عنایت به سوی من نظرست 
 آتش عشق سیم نیست مراسخنم لاجرم چو آب زرست 
 تا سه فرزند آخشیجان راچار مادر چنانکه نه پدرست 
 ناگزیر زمانه باد بقاتتا ز چار و نه و سه ناگزرست 
 پای قدرت سپرده اوج فلکتا جهان را فلک لگد سپرست 

در ستایش نصیرالملک محمد بن عمر وزیر