اردشیر پایکان نیز در وصیتنامه خویش اشاره باین واقعه و بدین عمل اسکندر و نتیجه ای که از ان حاصل شد کرده میگوید چون کار دارا بدانجا رسید که رسید و اسکندر بر کشور او غالب گردید تباه کردن او کار مارا و پراکندن او جمعیت ما را و ویران ساختن او آبادی کشور ما را برای مراد و مطلب او سودمند تر بود از ریختن خونهاي .ا . » ص ٤ س ٩ « اردشير بن پايك بن ساسان خروج کرد » ، اردشیر در حدود سال ۲۱۲ میلادی سر برداشت و چهارده سال باملوك طوايف يكى بيكى نزاع کرد تا « يك خدائی » یعنی سلطنت مطلقه تأسیس کرد و شاهنشاه گردید و از سال ٢٢٦ تا ٢٤١ باستقلال فرمانروائی کرد (D) . (D) . ص ٤ س ٩ « عراقين : یعنی عراق عرب و عراق عجم ص ٤ س ٩ ماهات»، در باب «ماه» (ماد) که نواحی قسمتهای میدیای قدیم بود رجوع شود بكتاب Mah-Mada تأليف D. ( Olhausen ) . در حین جریان چاپ این رساله جلد اول کتاب بزرگ و بلند قدر حضرت آقای میرزا حسن خان پیرنیا بنام « ایران باستان » که تاریخ ایران قدیم است از طبع خارج شد که تاریخ دولت و سرزمین ماد را بتفصيل تمام در بردارد لهذا خوانندگان فارسی زبان را بمطالعه آن حواله میدهیم. ص ٤ س ١٠ ماه سبدان » یعنی ماسبَدان و همانست که پلینیوس مزبادِن مینامد ) .D ) . بعض تاریخ دانان و جغرافی نویسان قدیم ماگمان میکرده اند ماسیدان را هم مانند ماه نهاوند و ماه بسطام باید ماه سبدان خواند • ص ٤ س ١٢ « و بگذشت از اردوان» یعنی « و غیر از اردوان » یا « و گذشته از اردوان» ، ولی دار مستتر آن را بمعنی « اردوان را عفو کرد، گرفته و حاشیه رفته و دلایل آورده است که اردشیر اردوان را نبخشید و گوید که نلد که در ترجمه ای که از تاریخ ساسانیان طبري نموده است گفته که « اردشیر عادت عفو کردن نداشت و نسبت باردوان کمتر از همه کس بخشش کرد و اردوان در آخرین جنگ تلف شد طبري هم در سه موضع تصریح دارد باینکه اردشیر اردوان را کشت ] . » متن ص ٤ س ١٣ جستف که در کتاب التنبيه و الاشراف ما جشنس آمده عربی شدۀ گشنسب است ، در كتب عربی و فارسی تصحیفات مضحك ازين كلمه پیدا شده است مثل جنف و جسلف و حبش و خسیس و غیره، گشنسب و ترکیبات آن از قبیل آبان گشنسب و آذرگشنسپ و آذین گشنسپ و بُرزگشنسپ و بُرزین گشنسپ و بهرام گشنسب و پیران گشنسپ و رام گشنسپ و شیر کشنسپ و ماه گشنسپ و مهر آذر گشنسب و مهران گشنسب و نامدار گشنسب و نو گشنسپ و یزدان گشنسپ و غیر آن از نامهای متداول
