تكمله در گیر اگیر ختم طبع آخرین جزوۀ دیباچه متن دو فصلی از دینکرد که در صفحه « و » و « کد - که » خلاصه آنها نقل شده است در جزء رساله کوچکی که یکی از پارسیان هندبانگلیسی در رد عقيده دار مستتر راجع بتاريخ أوستا نوشته و در کتابخانه مجلس موجود است ( دوست محترمم آقای نفیسی مرا بوجود آن رساله آگاه (ساختند بدست اینجانب آمد که ترجمه دقیق آنها اینست : - از کتاب سوم :دینکرد و اندر گزندی که بسلطة ديني ايرانشهر بسبب الكسندر زشت کار زشت نام رسید آن نهاده شده به دز پشت بسوزش و آن نهاده شده بگنج شیزیکان بدست رومیان رسید و هم بزبان یونانی با آگاهی ای که از گفت و دید پیشین آمده بود گزارده شد. آن شاهنشاه اردشیر پایکان آمد از پی نو کردن و از نوآراستن سلطه ایران همان نبشته ها از پراکندگی بیك جای آورده شد و پوریوتكيش تفسر پارسا (أهرو) كه هیریدان هیرید بود برآمد با تفسير أوستا ، اردشير او را فرمود اوستا را بی افکندن لي و بمدد آن تفسیر [ و تحریر پارسی ] آن را بهم پیوستن و او همچنان کرد واردشیر فرمود آن را مانند بخشی از روشنی اصلی بگنج شیزیکان داشتن و نسخه هائی که بنیکی آماده شده با تفسیر منتشر کردن. از کتاب چهارم دینکرد . ولخش ) بلاش اوّل ( اشکانی فرمود أوستا و زند همچنانکه به اویژگی اندر آورده شده است و هم آموختنیها ( = كتب ادب ) هر چه از گزند و آشفتگاری ( = خرابكارى ( الكسندر و ( ؟ گروه غارتگر ؟ ) رومیان اندر ایرانشهر بپراکندگی (۱) روايات زردشتي منطق است بر اینكه يك نسخه از اوستا در دز نیشت بود و یکی در گنج شبزيكان . و ما باین مطلب در حاشیه ای صفحه ۱۱ س ۱۱ از متن نامه تفسر نوشته ایم اشاره کرده ایم ) رجوع شود بص ٥٤ ) . که بر
برگه:نامه تنسر - مجتبی مینوی.pdf/۴۰
ظاهر