این برگ نمونه‌خوانی نشده است.
| واژند کبوتر [اد] فرشه مردی و سپ [کونک] | سرایند او آژند | |||||
| استایند [هروسپ] تنواری اوی [درخت] | کنیکان... | |||||
یعنی: خورشید روشن و بدر (پرماه) برازنده، از تنۀ آن درخت (که درخت نور و خوبی باشد) تابش و برازندگی دارند، مرغان صبح خیز روشن بشادی سخن سر کنند، کبوتر و طاوس گونه گون سخن سرایند، دختران زیبا آوازه و سرود بر آورند، این همه آن درخت تناور را ستایند و درود گویند.
خاتمه بهمن ماه ۱۳۱۳ ملک‌الشعرا بهار
توضیح آنکه:
تمام اشعاری که از مانی تدارک شد در این خطابه مندرج نشد و نیز تمام این خطابه خاصه حواشی نظر بضیق وقت در مجلس خطابه ایراد نگردید بنا بر این امید است صورت کاملتر این خطابه که بشکل کتابی با نقوش و صور مربوط بان تدارک شده عنقریب انشاءالله انتشار پذیرد.
