وَ اِذاٰ قُلْتُمْ فَاعْدِلوا وَ لَوْ کاٰنَ ذاٰ قُرْبَی
یعنی زمانیکه حکم کنید پس طریق عدل و مساوات را مرعی دارید اگر چه محکوم علیه خویش نزدیک شما باشد (و باز در سورهٔ ص) خطاب بحضرت داود میفرماید
ياٰ داٰوُدُ اِنّاٰ جَعَلْناٰكَ خَليٖفَةً فِی الْارضِ فَاحْكُمْ بِيْنَ النّاٰسِ بِالْحَقِّ وَ لَاٰ تَتَّبِعِ الْهَوىٰ یعنی بدرستیکه ای داود گردانیدیم ترا خلیفه در روی زمین پس حکم کن میان مردمان براستی و مساوات چنانکه محقق در شرایع الاسلام در کتاب قضا فرموده تَجِبُ التَّسْوِیةُ بَیْنَ الْخُصوُمِ
حال ما باید بدون اغماض از راه حقانیت و انصاف بگوئیم که در کدام بهر ذی شعوری بدون دلیل معلوم است که ظلم قبیح و مخرّب مملکت و سبب غضب خدا و موجب انواع ذلتهاست حکام حالیهٔ اسلام و مقصریرا که بالفرض شرب یا خلاف دیگر کرده بمعرض عتاب میآورند در آن بین اگر حاکم بسببهای دیگر متغیر است امر بکشتن یا قطع ید
