برگه:رباعیات خیام.pdf/۲

	ای کرده ز لطف و قهر تو صنع خدا			در عهد ازل بهشت و دوزخ پیدا
	بزم تو بهشت است مرا جرمی نیست			چون است که در بهشت ره نیست مرا

	آن به که درین زمانه کم گیری دوست			با اهل زمانه صحبت از دور نکوست
	آنکس که ترا بجملگی تکیه بدوست			چون چشم خرد باز کنی دشمنت اوست