پرش به محتوا

برگه:دیوان ایرج میرزا.pdf/۳۲

از ویکی‌نبشته
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
  میکنم حکم و همه حکم مرا گوش کنند  
  وز شعف مصلحت خویش فراموش کنند  
   
  من بهر حیله بود مقصد خود صاف کنم  
  بخوانین خراسان دو تلگراف کنم  
  دستخطی دو سه بر قاین و بر خاف کنم  
  وعده از جانب شه رتبه و الطاف کنم  

یکنفر دوست دانا در آن مجلس بوده میگوید

  گوش کن عقل من از خست تو بیشتر است  
  اینقدر جوش نزن جوش زدن بی‌ثمر است  
  جان که باقیست ضررهای دگر مختصر است  
  شکر و لالله که ترا در همه جا سیم و زر است  
   
  خیز و هر جای فرنگستان خواهی که برو  
  بیش از این باعث خونریختن خلق مشو  
   
  آتش فتنه ز هر گوشه بر افروخته شد  
  خرمن هستی مسکین و غنی سوخته شد  
  پارگی‌های خراسان تو هم دوخته شد  
  هر قدر پول که میخواستی اندوخته شد  
   
  بیش از این صرفه از این ملک پریشان نبری  
  غیر بدنامی آشوب خراسان نبری  

مشارالملک که بمجلس وارد و از قضیه مستحضر شده میگوید

  امشب اوقات شریف تو چرا خندان نیست  
  راستست اینکه ضرر باب دل انسان نیست  
  وز سلامی و سده صرف نظر آسان نیست  
  لیک این مایه ضرر را عظمت چندان نیست