ﺑﺸﻤﺎرﻧﺪ و ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﯾﮑﺴﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ .وﻟﯽ اﮔﺮ ﯾﮏ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻋﺮب از ﻋﺮاق و ﯾﺎ از ﻣﺼﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺟﺰ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﻤﺮده ﻧﺸﻮد.
ﺧﻼﻓﺖ اﺳﻼﻣﯽ از ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺑﻬﻢ ﺧﻮرده ،و آن روز ﮐﻪ ﻣﯿﺒﻮد ﺟﺰ ﻣﺎﯾﻪ ﺳﺮ اﻓﮑﻨﺪﮔﯽ ﻧﻤﯿﺒﻮد .زﯾﺮا ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن از ﻫﻨﺪوﺳﺘﺎن و ﻣﺮاﮐﺶ و دﯾﮕﺮ ﺟﺎﻫﺎ ،ﺑﺎ دﺳﺘﻮر دوﻟﺘﻬﺎی ﻣﺴﯿﺤﯽ اروﭘﺎ ،ﺗﻔﻨﮕﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﺠﻨﮓ ﻫﻤﺎن ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻨﺪ .ﻣﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ در ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﮕﯿﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺳﻠﻄﺎن ﻋﺜﻤﺎﻧﯽ ﻋﻨﻮان ﺧﻼﻓﺖ ﻣﯿﺪاﺷﺖ ،ﭼﻮن ﺟﻨﮓ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻋﺜﻤﺎﻧﯿﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ آن درآﻣﺪﻧﺪ ،اﺳﻼم آن اﻧﺪازه ﻫُﻨﺎﯾﺶ [۱]ﻧﻤﯿﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻫﻨﺪ و ﻣﺮاﮐﺶ را از ﻫﻤﺪﺳﺘﯽ دﺷﻤﻨﺎن ﺑﺎز دارد .وﻟﯽ واروﻧﻪ آن رخ داد ،و دﺷﻤﻨﺎن اﺳﻼم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻋﺮﺑﻬﺎی ﻣﺴﻠﻤﺎن را از ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺟﺪا ﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﺑﻪ دﺷﻤﻨﯽ و ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺳﭙﺎه او وادارﻧﺪ .اﯾﻦ ﻣﯿﺒﻮد اﻧﺪازه ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﺧﻼﻓﺖ و ﺑﯽ ارﺟﯽ آن ،و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻧﮕﯿﺰه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺜﻤﺎﻧﯿﺎن آن را ﺑﺮاﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺧﻮد را رﻫﺎ ﮔﺮداﻧﯿﺪﻧﺪ.
اﻣﺎ ﻓﻘﻪ ﯾﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﻬﺎی اﺳﻼم ،ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﯿﺪاﻧﯿﻢ اﻣﺮوز در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎﻫﺎ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﮔﺰارده ﺑﺠﺎی آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﻬﺎی اروﭘﺎﯾﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ .ﺧﻮد ﻋﺮﺑﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﯿﻦ رﻓﺘﺎر را ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ .در اﯾﺮان دﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺑﺎ ﭘﯿﺸﻮاﯾﯽ ﺧﻮد ﻣﻼﯾﺎن ﺑﺸﻮرﯾﺪﻧﺪ و ﺑﺎ زور ﺗﻔﻨﮓ ،ﻗﺎﻧﻮﻧﻬﺎی ﻓﺮاﻧﺴﻪ را در ﻣﯿﺎن ﺧﻮد روان ﮔﺮداﻧﯿﺪﻧﺪ.
آﻣﺪﯾﻢ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺑﯿﺪﯾﻨﺎن .ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن اﻣﺮوز در ﯾﮏ ﺣﺎل ﭘﺴﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﮕﯿﺸـﺎن ﺟـﺰ از ﺗﺮﮐﻬـﺎی ﻋﺜﻤﺎﻧﯽ در زﯾﺮ دﺳﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ،آن ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ اﯾﻦ زﯾﺮ دﺳﺘﯽ را ﮐﻤﯽ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﺷﻤﺎرﻧﺪ و ﺑﻪ آن ﮔـﺮدن ﻧﻬﺎده اﻧﺪ.
آﻧﮕﺎه ﺟﻨﮓ (ﯾﺎ ﺟﻬﺎد) ﺑُﻬﺮ [۲]آن ﻣﯿﺒﻮده ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﺮدﻣﺎن را از ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎ و ﻧﺎداﻧﯿﻬﺎ ﺑﺮﻫﺎﻧﻨﺪ و ﺑﻪ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪه و واﻻﺗﺮی رﺳﺎﻧﻨﺪ ،و اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺧﻮد در ﻧﺎداﻧﯿﻬﺎ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ اﻧﺪ و در زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ از دﯾﮕﺮان ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺴﺘﺮﻧﺪ ﺑﺠﻨﮓ ﯾﺎ ﺟﻬﺎد ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺗﻮان داد؟!.
ﺑﺎﻫﻤﯽ [۳]و ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ،ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮی از ﺧﻠﯿﻔﻪ (اوﻟﻮاﻻﻣﺮ) ،ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺑﯿﺪﯾﻨﺎن (ﺟﻬﺎد) ،ﺳﻪ ﭘﺎﯾﻪ اﺳﺘﻮار اﺳﻼم ﻣﯿﺒﻮد ،و اﻣﺮوز ﻫﺮ ﺳﻪ اﯾﻦ ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎ اﻓﺘﺎده و از ﻣﯿﺎن رﻓﺘﻪ.
از اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ :از آن اﺳﻼم ﭼﯿﺰی ﺑﺠﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪه.
