ﮔﻔﺘﺎر ﭼﻬﺎرم:
ﺑﻨﯿﺎد ﻫﻤﻪ دﯾﻨﻬﺎ ﯾﮑﯿﺴﺖ.
درﺑﺎره دﯾﻦ ﮔﻔﺘﻨﯽ ﻫﺎ ﺑﺴﯿﺎر اﺳﺖ .دﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه ارﺟﺪارﯾﺴﺖ و رازﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎر ﻣﯽ دارد .داﺳﺘﺎن دﯾﻦ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آدﻣﯿﺎن ﺑﻪ روی زﻣﯿﻦ ﭘﯿﺪا ﺷﺪه و رو ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮی داﺷﺘﻪ اﻧﺪ ،در ﻫﺮ زﻣﺎن ﯾﮑﺒﺎر ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ و ﺑﻪ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﻣﯽ ﺑﻮده ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻪ دور ﮔﺮداﻧﯿﺪن آﻧﻬﺎ ﮐﻮﺷﯿﺪه ،و آﻣﯿﻐﻬﺎﯾﯽ[۱] را درﺑﺎره زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﺑﺎز ﻧﻤﻮده، و دﺳﺘﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﺎن درﺑﺎره ﺑﺎ ﻫﻢ زﯾﺴﺘﻦ داده ،و ﺗﮑﺎﻧﯽ در ﺧﺮدﻫﺎ ﭘﺪﯾﺪ آورده و آدﻣﯿﺎن را ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻣﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﺮده.
اﯾﻨﺴﺖ داﺳﺘﺎن دﯾﻦ ،و ﯾﮑﯽ از رازﻫﺎی داﻧﺴﺘﻨﯽ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﯿﺰﻧﺪﮔﺎن ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎﺷﺎن ﯾﮑﯽ ﻣﯿﺒﻮده و ﺑﻨﯿﺎد ﻫﻤﻪ دﯾﻨﻬﺎ ﯾﮑﯿﺴﺖ ،و اﯾﻦ دﻟﯿﻠﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻮس و ﺧﻮدﺳﺮی ﻧﺒﻮده ،ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ای ﺑﺮای ﺧﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.
دﯾﻦ ﺑﺮای ﭼﻨﺪ ﺧﻮاﺳﺘﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ اﯾﻨﮏ آﻧﻬﺎ را ﻓﻬﺮﺳﺖ وار ﻣﯽ ﺷﻤﺎرﯾﻢ:
(۱ ﺟﻬﺎن را آﻓﺮﻧﺪه و دارﻧﺪه ای ﻫﺴﺖ و ﺟﺰ او ﮐﺴﯽ را در ﮐﺎرﻫﺎی اﯾﻦ ﺟﻬﺎن دﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ .اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻟﻐﺰﺷﮕﺎﻫﻬﺎی آدﻣﯿﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و از ﻧﺨﺴﺖ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﻮده .آدﻣﯿﺎن ﺟﺴﺘﺠﻮی ﺧﺪا ﮐﺮده ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ از ﭘﻨﺪار ﺧﻮد ﭘﺪﯾﺪ آورده و ﺑﺘﻬﺎﯾﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺘﺎر آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﯿﺪه اﻧﺪ .ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﮕﺎن در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﭼﻨﺪ ﭼﯿﺰ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮده ﺑﺎز ﻧﻤﻮده اﻧﺪ:
ﯾﮑﯽ آﻧﮑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻫﺴﺖ و آﻓﺮﻧﺪه و دارﻧﺪه آن ﺑﯿﺶ از ﯾﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ. دوم آﻧﮑﻪ آن آﻓﺮﻧﺪه و دارﻧﺪه ﺑﯿﺮون از اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﺳُﺘﺮﺳﺎی[۲] ﻣﺎدی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺳﻮم آﻧﮑﻪ ﺟﺰ او ﮐﺴﯽ را در ﮐﺎرﻫﺎی ﺟﻬﺎن دﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻮد و ﺟﺰ او ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﺒﺎﯾﺪ داﺷﺖ.
(۲ اﯾﻦ ﺟﻬﺎن دﺳﺘﮕﺎﻫﯽ در ﭼﯿﺪه [۳]و ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﺴﺖ و ﮔﺮدش آن از روی آﯾﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ،و اﯾﻦ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﺑﯿﻬﻮده ﻧﯿﺴﺖ و ﺧﻮاﺳﺘﯽ از آن در ﻣﯿﺎﻧﺴﺖ.
(۳ آدﻣﯽ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه آﻓﺮﯾﺪﮔﺎﻧﺴﺖ .آدﻣﯿﺎن اﮔﺮ ﻫﻢ از ﺟﻨﺲ ﺟﺎﻧﻮراﻧﻨﺪ ﺑﺎ آﻧﺎن ﻧﻪ ﯾﮑﺴﺎﻧﻨﺪ .در اﯾﻨﺎن ﮔﻮﻫﺮی ﺑﻨﺎم روان ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮد دﺳﺘﮕﺎه ﺟﺪاﯾﯿﺴﺖ.
(۴ در ﺟﻬﺎن و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﮐﺎﻟﺒﺪ آدﻣﯽ ﻧﯿﮏ و ﺑﺪ ﺗﻮأم اﺳﺖ و آدﻣﯿﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺧﻮاﻫﺎی
ﻧﯿﮑﯿﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﯾﻬﺎ درﻧﺒﺮدد.
