ﺑﻨﺎم ﭘﺎک آﻓﺮﯾﺪﮔﺎر
ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﺎرﻫﺎ از اﺳﻼم ﺳﺨﻦ راﻧﺪه ام و اﯾﻨﮏ ﻣﯿﺨﻮاﻫﻢ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ راﻧﻢ، و اﻣﯿﺪﻣﻨﺪم اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻣﻦ در آن زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺎﺷﺪ .اﯾﻦ را ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ ﺗﺎ ﮐﺴﯽ را ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﺎزﻧﻤﺎﻧﺪ .ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎ را ﻧﭙﺬﯾﺮﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﺎ را ﺑﺎ آﻧﺎن ﺳﺨﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﺧﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻣﺎ و اﯾﺸﺎن داوری ﮐﻨﺪ.
دﯾﺒﺎﭼﻪ ﺳﺨﻦ :
۱ـ اﺳﻼم دوﺗﺎﺳﺖ.
ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ داﻧﺴﺖ اﺳﻼم دوﺗﺎﺳﺖ :ﯾﮑﯽ اﺳﻼﻣﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﮐﻤﺮد ﻋﺮب ﻫﺰار و ﺳﯿﺼﺪ و ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻨﯿﺎد ﻧﻬﺎد و ﺗﺎ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻣﯿﺒﻮد ،و دﯾﮕﺮی اﺳﻼﻣﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻫﺴﺖ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ از ﺳﻨﯽ و ﺷﯿﻌﯽ و اﺳﻤﺎﻋﯿﻠﯽ و ﻋﻠﯽ اﻟﻠﻬﯽ و ﺷﯿﺨﯽ و ﮐﺮﯾﻤﺨﺎﻧﯽ و ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻨﻬﺎ ﻧﻤﻮدار ﮔﺮدﯾﺪه .اﯾﻦ دو را اﺳﻼم ﻣﯿﻨﺎﻣﻨﺪ .وﻟﯽ ﯾﮑﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و ﺑﯿﮑﺒﺎره [۱]از ﻫﻢ ﺟﺪاﯾﻨﺪ ،و ﺑﻠﮑﻪ آﺧﺸﯿﺞ [۲]ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻧﺪ ،ﺑﻪ دو دﻟﯿﻞ:
(۱ دﻟﯿﻞ ﺟﺴﺘﺠﻮ :ﻣﺎ از آن اﺳﻼم آﮔﺎﻫﯽ داﺷﺘﻪ ،ﻧﯿﮏ ﻣﯿﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ ﻣﯿﺒﻮده .آن ﯾﮏ دﯾﻦ ﭘﺎک ﺑﺖ ﺷﮑﻦ ﻣﯿﺒﻮده و اﯾﻦ ﯾﮑﺮﺷﺘﻪ ﮐﯿﺸﻬﺎی ﺳﺮاﭘﺎ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﯽ و آﻟﻮدﮔﯿﺴﺖ.
(۲ دﻟﯿﻞ ﻧﺘﯿﺠﻪ :آن اﺳﻼم ،ﻣﺮدم ﭘﺮاﮐﻨﺪه و زﺑﻮن ﻋﺮب را ﯾﮏ ﺗﻮده ﮔﺮداﻧﯿﺪه ،ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﺮواﯾﯽ ﻧﯿﻤﯽ از ﺟﻬﺎن رﺳﺎﻧﯿﺪ .اﯾﻦ اﺳﻼم ﺗﻮده ﻫﺎ را از ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﺮاﮐﻨﺪ و زﺑﻮن و زﯾﺮدﺳﺖ ﻣﯿﮕﺮداﻧﺪ .اﻣﺮوز ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن از ﺧﻮارﺗﺮﯾﻦ و زﺑﻮﻧﺘﺮﯾﻦ ﻣﺮدﻣﺎن ﺟﻬﺎﻧﻨﺪ و در زﯾﺮ دﺳﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎن زﯾﺴﺘﻪ ،آن را ﮐﻤﯽ ﺧﻮد ﻧﻤﯿﭙﻨﺪارﻧﺪ .در اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ میﺒﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ :درﺧﺖ را از ﻣﯿﻮه اش ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ،ﯾﮏ درﺧﺘﯽ آن ﻣﯿﻮه ﺷﯿﺮﯾﻦ را داده و دﯾﮕﺮی اﯾﻦ ﻣﯿﻮه ﺗﻠﺦ را ﻣﯿﺪﻫﺪ ،آﯾﺎ ﻫﺮ دو را ﯾﮑﯽ ﻣﯿﺘﻮان ﭘﻨﺪاﺷﺖ؟!.