در ﻣﻐﺰﻫﺎی ﭘﯿﺮوان ﻣﯽ آﮐﻨﺪ؟! .در ﻣﯿﺎن اﯾﻨﻬﺎ از ﻫﻤﻪ ﺳﺎده ﺗﺮ ﺳﻨﯿﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ آﻟﻮدﮔﯿﺶ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ،و ﻣﺎ ﺷﺶ رﺷﺘﻪ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎی آﻧﺎن را (ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﻧﯿﺰ در آن ﻫﻤﺒﺎزﻧﺪ ([۱]در آﻏﺎز اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﯾﺎد ﮐﺮدﯾﻢ.
اﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ» :ﻣﺮدﻣﺎن را ﺑﻪ ﺧﺪا ﺷﻨﺎﺳﯽ و ﭘﺎﮐﺪﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ« ﺑﺎز دروﻏﺴﺖ .اﻣﺮوز اﻧﺒﻮه ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ و در ﮐﻤﺘﺮ ﺷﻬﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ ﮔﻨﺒﺪی اﻓﺮاﺷﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ .ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻧﺎم ﺧﺪا ﻣﯿﺒﺮﻧﺪ ،وﻟﯽ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در آﻏﺎز ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺘﺎب ﯾﺎد ﮐﺮده اﯾﻢ او را ﺑﯿﺶ از ﻓﺮﻣﺎﻧﺮوای ﻫﻮﺳﻤﻨﺪ و ﺧﻮدﮐﺎﻣﻪ ای ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻨﺪ؛ ﺑﻤﺎﻧﺪ آن ﮔﺴﺘﺎﺧﯿﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﯿﺎن و ﺑﺎﻃﻨﯿﺎن و ﻋﻠﯽ اﻟﻠﻬﯿﺎن و ﺻﻮﻓﯿﺎن ﺑﺎ ﺧﺪا ﮐﺮده اﻧﺪ.
اﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ» :آﯾﯿﻦ آزادﮔﯽ و ﮔﺮدﻧﻔﺮازی ﯾﺎد ﻣﯽ دﻫﺪ« ﺑﺎز دروﻏﺴﺖ و ﻣﺎ واروﻧﻪ آن را ﺑﺎ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ. اﻣﺮوز ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن (آﻧﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻦ ﭘﺎﺑﺴﺘﮕﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﻨﺪ) از زﺑﻮن ﺗﺮﯾﻦ و ﭘﺴﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺗﻮده ﻫﺎ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ و ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ آﺷﮑﺎره ﺑﺎ آزادﮔﯽ و ﺟﺪاﺳﺮی و ﻣﺮداﻧﮕﯽ دﺷﻤﻨﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.
اﮔﺮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ» :زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ را ﻧﯿﮑﻮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را در اﯾﻦ ﺑﺎره ﺑﯿﻨﺎ و روﺷﻨﺪل ﻣﯽ ﺳﺎزد« ﻫﻤﭽﻨﺎن دروﻏﺴﺖ و ﻣﺎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻧﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ را ﻣﯽ داﻧﻨﺪ ،و ﻧﻪ از ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺸﺎورزی آﮔﺎﻫﻨﺪ ،و ﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺎن آﺑﺎدی زﻣﯿﻦ و ﻓﺮاواﻧﯽ ﺧﻮارﺑﺎر ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ .در اﯾﻦ ﺑﺎره ﻫﻢ از دﯾﮕﺮان ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺴﺘﺮﻧﺪ.
ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ از زﯾﺎن اﯾﻦ ﮐﯿﺸﻬﺎ و از ﺑﺪﯾﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﭘﯿﺮوان ﺧﻮد ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ آورد ﺣﺎل ﻣﻼﯾﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻮاﯾﺎن دﯾﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﻫﻤﺎن ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺎل آﻧﺎن را ﺑﺴﻨﺠﺪ و اﻧﺪازه ﺗﯿﺮه ﻣﻐﺰﯾﺸﺎن ﺑﻪ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺳﭙﺎرد .آﯾﺎ دﯾﻦ ﺑﺮای ﭘﺮوردن ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ؟! .آﯾﺎ ﺑﺮای ﭘﺮوردن ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺴﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪا ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﮕﺎن ﺑﺮ ﻣﯽ اﻧﮕﯿﺰد؟!.
ﮐﻮﺗﺎه ﺳﺨﻦ :از اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﺟﺰ زﯾﺎن ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﯿﺰد و ﺑﯽ ﮔﻤﺎن از ﺷُﻮﻧﺪﻫﺎی ﺑﺰرگ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺷﺮق اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎﻫﺴﺖ.
اﯾﻦ ﺧﻮد ﻧﺎﻓﻬﻤﯽ از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺳﻼم ﻧﺨﺴﺖ را در ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ دارﻧﺪ و ﻓﯿﺮوزﯾﻬﺎی ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را در آﻏﺎز آن ﺑﺪﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ از ﺣﺎل ﺧﻮد ﺑﯿﮑﺒﺎر ﻧﺎآﮔﺎﻫﻨﺪ و آﻟﻮدﮔﯿﻬﺎی اﻣﺮوزی را ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯽ آورﻧﺪ .دوﺑﺎره ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ :اﯾﻦ ﺧﻮد ﻧﺎﻓﻬﻤﯽ و ﮔﻤﺮاﻫﯿﺴﺖ.
اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﻣﻌﻨﯽ دﯾﻨﺴﺖ .اﯾﻨﺎن ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ ﮐﻪ دﯾﻦ راه زﻧﺪﮔﺎﻧﯿﺴﺖ ،و دﯾﻦ ﻫﺮ ﻣﺮدﻣﯽ ﻫﻤﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺪارﻧﺪ و ﺑﮑﺎر ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻧﺪ .ﻣﺜﻼً دﯾﻦ اﯾﺮاﻧﯿﺎن اﻣﺮوزی ﻫﻤﺎن ﺷﯿﻌﯿﮕﺮﯾﺴﺖ ﺑﺎ آﻟﻮدﮔﯿﻬﺎﯾﺶ ،و اﯾﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺎداﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺳﺨﻦ از اﺳﻼم ﻧﺨﺴﺖ راﻧﻨﺪ و ﺧﻮد را ﺑﻪ آن ﺑﻨﺪﻧﺪ .آن اﺳﻼم ﮐﺠﺎ و اﯾﻨﺎن ﮐﺠﺎﯾﻨﺪ؟!.
ﺑﺮای آﻧﮑﻪ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﯾﻦ ﻧﺎﻓﻬﻤﯽ (و ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﮔﻮﯾﻢ :ﻧﺎ آﮔﺎﻫﯽ و ﻧﺎﺑﻬﻮﺷﯽ) ﻧﯿﮏ روﺷﻦ ﮔﺮدد و اﻧﺪازه زﯾﺎن آن داﻧﺴﺘﻪ ﺷﻮد داﺳﺘﺎﻧﯽ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ:
ﻣﺎ ﭼﻮن ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ از ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯿﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﯿﺎﻧﻪ اﯾﺮاﻧﯿﺎﻧﺴﺖ ﺳﺨﻦ راﻧﺪه ،از راﻫﺶ ﺑﻪ ﭼﺎره ﻣﯽ ﮐﻮﺷﯿﻢ ،ﯾﮑﺪﺳﺘﻪ ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﺮ ﺑﺮ اﻓﺮاﺷﺘﻪ اﻧﺪ و ﺑﻪ دﺷﻤﻨﯽ و ﮐﺎر ﺷﮑﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻮﺷﻨﺪ ،ﯾﮑﯽ از آﻧﺎن در ﯾﮑﯽ از روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎی ﺗﺒﺮﯾﺰ ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ و «اﺧﻮت اﺳﻼﻣﯽ» را ﺑﻪ رخ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .از اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﺎد اﻓﺘﺎد ﮐﻪ در ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ در
- ↑ ﻫﻤﺒﺎز ؛ ﻫﻨﺒﺎز ؛ اﻧﺒﺎز = ﺷﺮﯾﮏ (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
