ﻫﻤﯿﻦ دﺳﺘﺎوﯾﺰی ﮔﺮدﯾﺪه ﮐﻪ ﺧﻮد را رﺳﺘﮕﺎر ﻣﯽ ﭘﻨﺪارﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺳﺨﻨﯽ ،اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺎ دﻟﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ ،ﮔﻮش ﻧﻤﯽ دﻫﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﯿﭻ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮔﺮدن ﻧﻤﯽ ﮔﺰارﻧﺪ .ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﺳﺘﺎوﯾﺰ [۱]ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺗﺮی ﻣﯽﻓﺮوﺷﻨﺪ.
رویهمﺮﻓﺘﻪ ﺑﺠﺎی ﺳﻮد ﺑﺮدن زﯾﺎن ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ و ﺑﺠﺎی ﻧﯿﮏ ﺷﺪن ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ .اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﯿﮏ آزﻣﻮده اﯾﻢ .آری وﻫﺎﺑﯿﺎن از رو آوردن ﺑﻪ ﻗﺮآن ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﯿﮑﯽ رﺳﯿﺪه اﻧﺪ و ﺧﻮد در ﻣﯿﺎن ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮔﺮوه ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ ،و اﯾﻦ در ﺳﺎﯾﻪ آن ﺑﻮد ﮐﻪ از ﯾﮑﺴﻮ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﻮﻫﺎب ﻣﺮدی داﻧﺸﻤﻨﺪ ﻣﯽ ﺑﻮده و ﻣﻌﻨﯽ ﻗﺮآن را ﺑﻬﺘﺮ از دﯾﮕﺮان ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪه ،و از ﯾﮑﺴﻮ ﻣﺮدم ﺑﯿﺎﺑﺎن ﻧﺸﯿﻦ ﻋﺮب ﮐﺴﺎن ﺳﺎده ای ﻣﯽ ﺑﻮده اﻧﺪ و دﻟﻬﺎﺷﺎن ﺑﻪ اﻧﺪازه دﯾﮕﺮان آﻟﻮده ﻧﻤﯽ ﺑﻮده.
ﮐﻮﺗﺎه ﺳﺨﻦ :ﻗﺮآن ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎ در دﺳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﺴﺖ ،و اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﮐﻪ روزی ﻣﺎﯾﻪ رﺳﺘﮕﺎری ﺗﻮده ﻫﺎ ﺑﻮده اﻣﺮوز دﺳﺘﺎوﯾﺰی ﺑﺮای ﭘﺎﻓﺸﺎری در ﮔﻤﺮاﻫﯽ و اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ رﺳﺘﮕﺎری ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ.
درﺑﺎره ﻗﺮآن ﮔﯿﺠﺴﺮﯾﻬﺎی ﺑﺴﯿﺎری در ﻣﯿﺎن ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﺴﺖ و ﻣﻦ ﺑﺮای روﺷﻨﯽ ﺳﺨﻦ داﺳﺘﺎﻧﯽ را در اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ:
ﭼﻨﺪی ﭘﯿﺶ ﯾﮑﯽ از ﻣﻼﯾﺎن ﺑﻨﺰد ﻣﻦ آﻣﺪه ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ» :ﺷﻤﺎ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻗﺮآن دﻋﻮت ﻣﯿﮑﺮدﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد».
ﮔﻔﺘﻢ :آن دﻋﻮت را ﺷﻤﺎ ﮐﻨﯿﺪ .اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻨﺪان آﺳﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﺴﯽ ﺑﺴﺮ ﺧﻮد ﺑﺮﺧﯿﺰد و ﺧﻮاﻫﺶ اﯾﻦ و آن را ﻫﻢ ﺑﭙﺬﯾﺮد ،ﺷﻤﺎ ﮔﺎم ﭘﯿﺶ ﮔﺰارﯾﺪ و ﻣﺮدﻣﺎن را ﺑﻪ ﻗﺮآن ﺧﻮاﻧﯿﺪ .دﯾﮕﺮ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر ﻣﯽ دﻫﯿﺪ؟! .اﯾﻦ ﮐِﯽ ﺑﻮده ﮐﻪ ﮐﻮﺷﻨﺪه ﯾﮑﯽ ﺑﺎﺷﺪ و دﺳﺘﻮر دﻫﻨﺪه ﯾﮑﯽ؟!.
ﺳﭙﺲ ﭘﺮﺳﯿﺪم :آﯾﺎ ﻗﺮآن اﻣﺮوز در ﻣﯿﺎن ﻗﺮآﻧﯿﺎن رواﻧﺴﺖ؟! .از ﭘﺎﺳﺦ درﻣﺎﻧﺪه ﻧﺪاﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﮔﻮﯾﺪ .ﮔﻔﺘﻢ :ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﭘﯿﺪاﺳﺖ ﮐﻪ روان ﻧﯿﺴﺖ .اﻣﺮوز ﮐﻤﺘﺮ ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﻮرﻫﺎی ﻗﺮآﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﺎر ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد .ﻣﺜﻼً ﻗﺮآن ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ» :ﻗﺎﺗﻠﻮا اﻟﺬﯾﻦ ﯾﻠﻮﻧﮑﻢ ﻣﻦ اﻟﮑﻔﺎر…»[۲] ، دﺳﺘﻮر ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ آﻧﺎن ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺟﻨﮓ ﺑﺎﺷﻨﺪ .اﻣﺮوز ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﻤﺎﻧﺪ ،در آرزوی ﺟﺪاﺳﺮی [۳]و آزادی ﺧﻮد ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﺧﺮﺳﻨﺪی و ﺧﺸﻨﻮدی در زﯾﺮ دﺳﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﺎن ﻣﯿﺰﯾﻨﺪ .ﻗﺮآن ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ» :اﻃﯿﻌﻮا اﷲ و اﻃﯿﻌﻮا اﻟﺮﺳﻮل و اوﻟﯽ اﻻﻣﺮ ﻣﻨﮑﻢ» [۴]ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮداری از ﺧﻠﯿﻔﻪ را ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﯾﺎ [۵]ﻣﯽ ﺷﻤﺎرد .اﻣﺮوز در ﺟﻬﺎن اﺳﻼم ﺧﻠﯿﻔﻪ ای ﻧﯿﺴﺖ ،آن روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﻮد ﻣﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﺎ وی ﭼﻪ رﻓﺘﺎری ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ،ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ ﺟﻨﮕﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯿﺨﺎﺳﺖ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻫﻨﺪ و ﻣﺮاﮐﺶ ﺗﻔﻨﮕﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ و ﺑﺎ ﺳﭙﺎه ﺧﻠﯿﻔﻪ (ﺳﻠﻄﺎن ﻋﺜﻤﺎﻧﯽ) ﻣﯿﺠﻨﮕﯿﺪﻧﺪ ،ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ در ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﮕﯿﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن او ﮐﻪ دوﻟﺘﻬﺎی ﺑﺰرگ اروﭘﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﻤﺪﺳﺘﯽ
