ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ در ﺗﻬﺮان ﻣﯽ ﺑﻮد .اﯾﻦ ﻫﻢ ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻨﯿﺪی در اﺳﻼم ﺟﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎز ﮐﺮدی .ﭼﻮن روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ورزش ارج ﺑﯽ اﻧﺪازه ﮔﺰارده ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ،او ﻧﯿﺰ در ﺑﺎﻻی ﻣﻨﺒﺮ ﺑﻪ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﻧﻤﺎز را ﯾﮏ ﮔﻮﻧﻪ از ورزش ﻣﯽ ﺷﻤﺮد .ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﮕﺮه ﻓﺮدوﺳﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻫﺎﯾﻬﻮی ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎزی در ﮔﺮﻓﺖ ،او ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﺸﺎن داده ﺑﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺳﺘﺎﯾﺶ از ﺳﻌﺪی و ﺣﺎﻓﻆ و ﺧﯿﺎم و ﻣﻮﻟﻮی ﻣﯿﻨﻤﻮد و آﯾﻪ از ﻗﺮآن درﺑﺎره ﺷﺎن ﻣﯽ ﺳﺮود .[۱]ﭼﻮن از ﺳﺎﻟﯿﺎن دراز در ﻣﺼﺮ و دﯾﮕﺮ ﺟﺎﻫﺎ ﺳﺨﻦ از ﻣﺮده ﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن و اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻨﯿﺎد اﺳﻼم ﺑﻪ آﺧﺸﯿﺞ آﻧﺴﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﭙﺲ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ در «ﭘﯿﻤﺎن» ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎﯾﯽ در آن زﻣﯿﻨﻪ ﻧﻮﺷﺘﯿﻢ ،او ﻫﻢ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم «ﯾﮑﺘﺎ ﭘﺮﺳﺘﯽ» ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﺎﻧﯿﺪ .زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺳﺨﻨﺎﻧﯽ درﺑﺎره اﻣﺎم ﻧﺎﭘﯿﺪا ﻧﻮﺷﺘﯿﻢ ،او ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻮس اﻓﺘﺎده و در ﭘﯿﺶ ﺑﺴﯿﺎری از ﭘﯿﺮوان ﺧﻮد ،او را اﻧﮑﺎر ﮐﺮد. اﯾﻨﻬﺎﺳﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ از ﮐﺎرﻫﺎی آن ﻣﺼﻠﺢ.
ﺷﮕﻔﺘﺮ آﻧﮑﻪ اﯾﻨﺎن ﻫﯿﭻ ﯾﮑﯽ از ﮐﯿﺶ ﺧﻮد دﺳﺖ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ دارد و ﮐﺴﯽ را از ﺧﻮد رﻧﺠﺎﻧﯿﺪن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ. ﻣﺜﻼً ﻫﻤﺎن ﻣﺮد ﻋﺮاﻗﯽ ﮐﻪ ﺧﻮد را «اﻟﻤﺼﻠﺢ اﻟﮑﺒﯿﺮ» ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺎﻧﺪ ،ﻫﻨﻮز ﺷﯿﻌﯽ اﺳﺖ و ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺳﺨﻨﯽ ﮐﻪ ﺷﯿﻌﯿﺎن را ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﺪ از او ﺳﺮ ﻧﺰده .اﯾﻦ ﻣﺮد ﺗﻬﺮاﻧﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺷﯿﻌﯽ ﻣﯽ ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮد را ﺷﯿﻌﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ .از ﯾﮑﺴﻮ ﮐﺘﺎب «ﯾﮑﺘﺎﭘﺮﺳﺘﯽ» ﭼﺎپ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ وا ﻧﻤﺎﯾﺪ از ﺑﻨﯿﺎد اﺳﻼم آﮔﺎﻫﺴﺖ و ﯾﮑﺪﺳﺘﻪ را ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮداﻧﺪ ،از ﯾﮑﺴﻮ ﮐﯿﺶ ﺷﯿﻌﯽ را ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎدش ﺑﻪ »ﺻﺪ ﺗﺎ ﭘﺮﺳﺘﯽ« اﺳﺖ رﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .ﭘﯿﺮواﻧﺶ دﺳﺘﻪ دﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﻢ و ﻣﺸﻬﺪ و ﮐﺮﺑﻼ ﺑﺮای ﮔﻨﺒﺪﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ .ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮد او ﺑﻪ زﯾﺎرت ﻣﯽ رﻓﺖ .اﻣﺎم ﻧﺎﭘﯿﺪا را در ﻣﯿﺎن ﯾﮑﺪﺳﺘﻪ اﻧﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد و در ﻣﯿﺎن دﺳﺘﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮔﺮدن ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ» :ﻣﻦ ﭼﻨﺎن ﺳﺨﻨﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ ام ،ﻣﻦ ﺷﯿﻌﻪ ام».
ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ از اﯾﻦ ﻋﻨﻮان «اﺻﻼح» (ﯾﺎ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﯿﺪن دﯾﻦ ﺑﻪ ﮔﻮﻫﺮش) دو ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد :ﯾﮑﯽ آﻧﮑﻪ ﮐﯿﺸﻬﺎی ﺧﻮد را ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ و اﯾﻦ ﺧﻮد ﺳﭙﺮی در ﺑﺮاﺑﺮ آن ﮐﯿﺸﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ .اﯾﻦ درﺳﺖ داﺳﺘﺎن آن ﭼﯿﺖ ﻓﺮوش و ﻧﯿﻢ ﮔﺰﻫﺎی دو ﮔﺎﻧﻪ اوﺳﺖ و ﺷﻤﺎ از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﭘﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻧﺎداﻧﯽ و ﺑﯿﭽﺎرﮔﯽ آﻧﺎن ﺑﺒﺮﯾﺪ.
دﯾﮕﺮی اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﯾﺒﮑﺎراﻧﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺨﻨﺎن ﯾﮑﺪﺳﺘﻪ را دﻟﺨﻮش ﮔﺮداﻧﯿﺪه ﺑﺴﺮ ﺧﻮد ﮔﺮد ﻣﯿĤورﻧﺪ .ﻣﯿﺒﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ :دﮐﺎﻧﺪاراﻧﯽ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﮐﺎﻻی ﻧﻮﯾﻨﯽ ﻣﯿﺸﻤﺎرﻧﺪ و ﺑﺎزارﻫﺎی ﺧﻮد را ﺑﺎ آن ﮔﺮم ﻣﯿﺴﺎزﻧﺪ .ﺳﺎﻟﯿﺎن دراز از ﻓﺮع دﯾﻦ ﻧﺎن ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ ،اﮐﻨﻮن از اﺻﻞ دﯾﻦ ﻧﺎن ﻣﯿﺨﻮرﻧﺪ.
داﺳﺘﺎن اﯾﻨﺎن داﺳﺘﺎن آن ﺷﯿﺮ ﻓﺮوﺷﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ آب ﺑﻪ ﺷﯿﺮ رﯾﺨﺘﯽ و ﻓﺮوﺧﺘﯽ و ﺳﻮﮔﻨﺪﻫﺎی دروغ ﺧﻮردی و ﭼﻮن زﻣﺎﻧﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﺮﯾﺪاران ﻫﻤﻪ داﻧﺴﺘﻨﺪ و او رﺳﻮا ﮔﺮدﯾﺪ ،اﯾﻦ ﺑﺎر آوازه اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮده ام و از اﯾﻦ ﭘﺲ ﺟﺰ ﺷﯿﺮ ﺧﺎﻟﺺ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﻓﺮوﺧﺖ و ﭘﻮل ﮔﺮد آورده ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ ﺧﻮاﻫﻢ رﻓﺖ .ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﺎز ﺑﻪ ﺷﯿﺮ آب ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ و ﺑﺎز دﻏﻠﮑﺎری ﻣﯽ ﮐﺮد ،و ﭼﻮن ﮐﺴﺎﻧﯽ اﯾﺮاد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﯿﮕﻔﺖ» :ﺷﯿﺮ ﺧﺎﻟﺺ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﺷﺪ .ﺷﻤﺎ ﺑﯽ ﺟﻬﺖ ﺑﺪﮔﻤﺎن ﺷﺪه اﯾﺪ».
- ↑ اﯾﻨﻬﺎ در روزﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﻧﻮن ﭼﺎپ ﺷﺪه (روزﻧﺎﻣﻪ ﭘﺮﭼﻢ)
