در ﻫﻤﯿﻦ اﯾﺮان ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯿﺸﺪ درﺑﺎره آﻧﮑﻪ اروﭘﺎ ﺟﺎﯾﮕﺎه داﻧﺶ و ﺧﺮد اﺳﺖ وﻟﯽ از آﺳﯿﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ «دﯾﻦ و ﺧﺮاﻓﺎت و اوﻫﺎم» ﺑﺮﺧﯿﺰد .ﻧﺎم دﯾﻦ ﭼﻨﺪان ﺧﻮار ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﺮای آﻧﮑﻪ ﻧﺎﻓﻬﻢ ﺷﻤﺮده ﻧﺸﻮﻧﺪ ،ﺑﯿﺪﯾﻨﯽ از ﺧﻮد ﺑﻪ آﺷﮑﺎر ﻣﯽ آوردﻧﺪ .ﺟﺪاﯾﯽ و ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎری در ﻣﯿﺎﻧﻪ دﯾﻦ ﺑﺎ داﻧﺸﻬﺎ ﺗﺎ اﻧﺪازه ای ﻣﯿﺒﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ را ﮔﻤﺎن اﯾﻨﮑﻪ «دﯾﻦ ﺑﺎ داﻧﺶ ﻫﻤﺪوش اﺳﺖ و ﻫﺮ دو ﯾﮏ ﻧﺘﯿﺠﻪ را دﻧﺒﺎل ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ» در دل ﻧﻤﯿﺒﻮد.
ﮐﻮﺗﺎه ﺳﺨﻦ :در ﭼﻨﺎن ﻫﻨﮕﺎم زﺑﻮﻧﯽ دﯾﻦ ،ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا درﻓﺶ اﻓﺮاﺷﺘﯿﻢ و در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎدﯾﮕﺮی اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻪ ﯾﮑﺎﯾﮏ ﺑﺪآﻣﻮزﯾﻬﺎی آن ﭘﺎﺳﺨﻬﺎی اﺳﺘﻮار دادﯾﻢ و ﯾﮑﺮﺷﺘﻪ آﻣﯿﻐﻬﺎی [۱]ﺑﺴﯿﺎر ارﺟﺪاری را روﺷﻦ ﮔﺮداﻧﯿﺪه اﯾﻦ ﺑﺎزﻧﻤﻮدﯾﻢ ﮐﻪ دﯾﻦ ﺧﻮد دﺳﺘﮕﺎﻫﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ از داﻧﺸﻬﺎﺳﺖ و ﺑﺪﯾﻨﺴﺎن ﻧﺎم ﭘﺎک آﻓﺮﯾﺪﮔﺎر را ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮداﻧﯿﺪه ،زﺑﺎن ﺑﯿﻔﺮﻫﻨﮕﺎن ﺑﺴﺘﯿﻢ و ده ﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ[۲] ﮐﻪ در اﯾﻦ راه ﻣﯿﮑﻮﺷﯿﻢ و ﺑﻪ ﯾﺎری ﺧﺪا ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎ ﻓﯿﺮوز درآﻣﺪﯾﻢ.
وﻟﯽ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ـ آن ﺗﻮده درﻣﺎﻧﺪه و ﻧﺎدان ـ ﺑﺠﺎی آﻧﮑﻪ از اﯾﻦ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎ و ﻓﯿﺮوزﯾﻬﺎی ﻣﺎ ﺧﺸﻨﻮد ﮔﺮدﻧﺪ ،ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدی ﻣﯿﻨﻤﺎﯾﻨﺪ و ﻣﻼﯾﺎن ﺑﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ دﺷﻤﻨﯽ ﺑﺮﻣﯿﺨﯿﺰﻧﺪ .آن ﮐﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪا ﻣﺎ ﮐﺮده اﯾﻢ ،و اﯾﻦ ﮐﺎرﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﮕﯿﺰش ﻧﺎداﻧﯽ و ﮔﻤﺮاﻫﯽ ،اﯾﻨﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.
ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻢ اﯾﻨﺎن ﻣﻌﻨﯽ دﯾﻦ را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ و آن را ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﯿﺪاﻧﯿﻢ و ﻧﺘﯿﺠﻪ ای ﮐﻪ ﻣﺎ از آن ﻣﯿﺨﻮاﻫﯿﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ،در اﻧﺪﯾﺸﻪ آﻧﺎن دﯾﻦ ﯾﮏ دﺳﺘﮕﺎﻫﯽ ﺑﺮای ﻧﺸﺎن دادن ﺷﮑﻮه و ﺟﺎﯾﮕﺎه ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﻼم و ﺧﺎﻧﺪان اوﺳﺖ.
اﯾﻨﺎن داﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﻣﯿﺪارﻧﺪ» :ﻟﻮﻻک ﻟﻮﻻک ﻟﻤﺎ ﺧﻠﻘﺖ اﻻﻓﻼک» .[۳]ﺷﯿﻌﯿﺎن ﻧﯿﺰ اﻓﺰوده اﻧﺪ» :وﻟﻮ ﻻ ﻋﻠﯽ ﻟﻤﺎ ﺧﻠﻘﺘﮏ» .[۴]ﺑﻪ ﮔﻤﺎن اﯾﻨﺎن ﺧﺪا ﺟﻬﺎن را ﺑﻪ ﭘﺎس ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﻼم و اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﯿﻄﺎﻟﺐ و ﺧﺎﻧﺪان اﯾﺸﺎن آﻓﺮﯾﺪه ،و دﯾﻦ ﺟﺰ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ آﻧﺎن و ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﻬﺎﺷﺎن ،و ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ آﻧﺎن و ﺑﺎرﮔﺎﻫﻬﺎﺷﺎن ﻧﯿﺴﺖ ،و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﯿﺰ ﺟﺰ ﻣﯿﺎﻧﺠﯿﮕﺮی [۵]آﻧﺎن در روز رﺳﺘﺎﺧﯿﺰ و رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.
اﯾﻨﺴﺖ در اﻧﺪﯾﺸﻪ آﻧﺎن اﺳﻼم ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻟﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﺑﯿﻔﺘﺪ ،ﺟﺎوﯾﺪان ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ،و آن ﻧﺎداﻧﯿﻬﺎ و ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻦ راه ﯾﺎﻓﺘﻪ زﯾﺎن ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ،و از اﯾﻦ زﺑﻮﻧﯽ و ﺧﻮاری ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﯿﺪارﻧﺪ ،ﺑﺎﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ.
اﯾﻦ ﺧﻮد ﺟْﺴﺘﺎرﯾﺴﺖ [۶]ﮐﻪ آﯾﺎ دﯾﻦ ﺑﺮای ﻣﺮدم اﺳﺖ ﯾﺎ ﻣﺮدم ﺑﺮای دﯾﻦ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ .ﻣﺎ ﻣﯿﮕﻮﯾﯿﻢ :دﯾﻦ ﺑﺮای ﻣﺮدﻣﺴﺖ .وﻟﯽ آﻧﺎن اﯾﻦ را ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﻣﺮدم را ﺑﺮای دﯾﻦ ﻣﯿﺸﻤﺎرﻧﺪ .ﻣﺎ ﻣﯿﮕﻮﯾﯿﻢ :دﯾﻦ ﺑُﻬﺮ آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﺷﺎﻫﺮاه زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و از آﻣﯿﻐﻬﺎی ﺳﻮدﻣﻨﺪ ﺟﻬﺎﻧﯽ آﮔﺎه ﮔﺮداﻧﺪ و از ﮔﻤﺮاﻫﯽ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن دارد ،و اﯾﻨﺴﺖ ﻣﯿﮕﻮﯾﯿﻢ :دﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﮔﻮﻫﺮ ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده و ﺧﻮد ﺑﺎ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎ و ﻧﺎداﻧﯿﻬﺎ در آﻣﯿﺨﺘﻪ ،از ﻣﯿﺎن رﻓﺘﻪ ﺑﺸﻤﺎر اﺳﺖ. وﻟﯽ آﻧﺎن ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ :دﯾﻦ ﺑﺮای آﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺎن «ﮔﺮاﻣﯽ داﺷﺘﮕﺎن» ﺧﺪا را ﮐﻪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اﺳﻼم و ﺧﺎﻧﺪان اوﺳﺖ
- ↑ آﻣﯿﻎ = ﺣﻘﯿﻘﺖ (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
- ↑ ﺷﺎدروان ﮐﺴﺮوی ﮐﺎر ﺧﻮد را در ﻧﺒﺮد ﺑﺎ ﮔﻤﺮاﻫﯿﻬﺎ ﺑﺎ اﻧﺘﺸﺎر ﻧﺸﺮﯾﻪ »ﭘﯿﻤﺎن« در ﯾﮑﻢ آذر 1312آﻏﺎز ﮐﺮد .از آﻧﺰﻣﺎن ﺗﺎ زﻣﺎن ﻧﻮﺷﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در ﺳﺎل 1323 ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺷﺎدروان ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺪ ،ﺑﯿﺶ از ده ﺳﺎل ﻣﯿﮕﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ. (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
- ↑ اﮔﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﻮدی (ای ﻣﺤﻤﺪ) آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽ آﻓﺮﯾﺪم. (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
- ↑ و اﮔﺮ ﻋﻠﯽ ﻧﺒﻮد ﺗﻮ را (ای ﻣﺤﻤﺪ) ﻧﻤﯽ آﻓﺮﯾﺪم . (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
- ↑ ﻣﯿﺎﻧﺠﯿﮕﺮی = ﺷﻔﺎﻋﺖ ،وﺳﺎﻃﺖ (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)
- ↑ ﺟﺴﺘﺎر = ﻣﺒﺤﺚ (وﯾﺮاﯾﻨﺪه)