آﻣﺪه ،ﺟﻬﺎن را ﺟﺰ ﻫﻤﯿﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﺳُﺘﺮﺳﺎی[۱] ﻣﺎدی ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ ،ﺑﻪ ﺧﺪا و روان و زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ و ﺧﺮد ﮐﻪ از ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎی دﯾﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎوری ﻧﻤﯽ دارد ،آدﻣﯽ را ﺑﻪ ﭘﺎی ﺟﺎﻧﻮران ﺑﺮده ﻧﯿﮑﯽ ﭘﺬﯾﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻤﺎرد ،زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ را ﻧﺒﺮد و ﺟﻬﺎن را ﻧﺒﺮدﮔﺎه داﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ دﺳﺘﻮر ﻣﯿﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ در ﺑﻨﺪ ﺧﻮﺷﯽ ﺧﻮد ﻧﺒﺎﺷﺪ .اﯾﻦ ﮔﻤﺮاﻫﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪﺗﺮﯾﻦ و ﺑﯿﻢ آورﺗﺮﯾﻦ ﮔﻤﺮاﻫﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﻪ ﺧﻮد دﯾﺪه و از ﻫﺮ ﺑﺎره ﺑﺎ دﯾﻦ و ﺧﻮاﺳﺖ آن ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اﺳﺖ ،ﻣﺎ درﻓﺶ اﻓﺮاﺷﺘﻪ ﺑﺎ آن ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﻢ و از ﻫﺮ ﺑﺎره ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺑﻪ آن ﻣﯽ دﻫﯿﻢ ،و در ﭼﻨﯿﻦ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﺠﺎی آﻧﮑﻪ ﺧﺸﻨﻮد ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﺎ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﮐﻨﻨﺪ ،از درِ دﺷﻤﻨﯽ در ﻣﯽ آﯾﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎرﺷﮑﻨﯽ ﻣﯿﮑﻮﺷﻨﺪ .ﭼﺮا؟! .ﺑﺮای اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎی ﻣﺎ ﺑﻨﺎم »اﺳﻼم« ﻧﯿﺴﺖ .ﺑﺮای آﻧﮑﻪ ﺟﺰ از ﺑﺎورﻫﺎی ﺑﯿﺨﺮداﻧﻪ اﯾﺸﺎﻧﺴﺖ.
ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ :ﮐﺎر ﯾﮏ دﯾﻦ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺮوان آن ﺑﺎ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در راه ﺑﺮاﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺑﯿﺪﯾﻨﯽ ﻣﯿﺮود، ﻧﺒﺮد ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮد ﺳﺰا ﻣﯽ ﺷﻤﺎرﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﺷﻤﻨﯽ و ﮐﺎرﺷﮑﻨﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ.
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺴﯿﺎری از ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﻣﻌﻨﯽ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ و ﺧﻮاﺳﺘﯽ را ﮐﻪ از آن در ﻣﯿﺎﻧﺴﺖ ﻧﺪاﻧﻨﺪ ،اﯾﻨﺴﺖ آن را روﺷﻨﺘﺮ ﻣﯿﮕﺮداﻧﻢ:
در اروﭘﺎ ﭼﻮن از دوﯾﺴﺖ و ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺟﻨﺒﺶ داﻧﺸﻬﺎ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ ،ﯾﮑﯽ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﺎی آن ﺷﮑﺴﺖ دﯾﻨﻬﺎ ﮔﺮدﯾﺪ و اﯾﻦ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺷُﻮﻧﺪ[۲] ﻣﯿﺒﻮد:
(۱ ﻣﯿﺎﻧﻪ داﻧﺸﻬﺎ ﺑﺎ آﻧﭽﻪ در ﮐﺘﺎﺑﻬﺎی دﯾﻨﯽ درﺑﺎره زﻣﯿﻦ و آﺳﻤﺎن و ﺳﺘﺎره ﻫﺎ و ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻨﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎری ﻫﻮﯾﺪا ﮔﺮدﯾﺪ.
(۲ از ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ داﻧﺸﻬﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎدی ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ و ﻫﻤﮕﺎم آﻧﻬﺎ در ﻫﻤﻪ ﺟﺎ رواج ﮔﺮﻓﺖ و اﯾﻦ
ﻣﺎدﯾﮕﺮی دﺷﻤﻦ روﯾﺎروی دﯾﻦ و از ﻫﺮ ﺑﺎره آﺧﺸﯿﺞ [۳]آن اﺳﺖ .اﯾﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﻬﺎن را ﺟﺰ ﻫﻤﯿﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﺳُﺘﺮﺳﺎی ﻣﺎدی ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﺪ و آدﻣﯽ را ﺑﺎ ﺟﺎﻧﻮران ﺑﻪ ﯾﮑﺮﺷﺘﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﻧﯿﮑﯽ ﭘﺬﯾﺮ ﻧﻤﯿﺪاﻧﺪ و زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ را ﺟﺰ ﻧﺒﺮد زﻧﺪﮔﺎن ﻧﻤﯿﺸﻤﺎرد.
۳) در ﻧﺘﯿﺠﻪ رواج داﻧﺸﻬﺎ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ و در ﺳﺎﯾﻪ اﻓﺰارﻫﺎی ﻧﻮﯾﻦ ،زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ آدﻣﯿﺎن رﻧﮓ دﯾﮕﺮ ﮔﺮﻓﺖ ،و اﯾﻦ ﺑﻮد دﯾﻨﻬﺎ ﭘﺲ ﻣﺎﻧﺪ و آﯾﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﻣﯿﺪاﺷﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﮔﺮدﯾﺪ.
از روﯾﻬﻤﺮﻓﺘﻪ اﯾﻨﻬﺎ آن ﻫﻮده [۴]ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ ﮐﻪ دﯾﻦ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرد و ﺧﻮار ﮔﺮدﯾﺪ و اﻧﺒﻮه ﻣﺮدﻣﺎن از آن روﮔﺮداﻧﯿﺪه ﺑﻪ ﺑﯿﺪﯾﻨﯽ ﮔﺮاﯾﯿﺪﻧﺪ و آﻧﺎن ﮐﻪ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ (ﺟﺰ از ﺑﺮﺧﯽ ﭘﯿﺮه زﻧﺎن و ﻣﺮدان ﻧﺎﻓﻬﻢ) ﺳﺴﺖ ﺑﺎور و دو دل ﮔﺮدﯾﺪﻧﺪ .ﭘﯿﺸﻮاﯾﺎن دﯾﻨﻬﺎ ﺧﻮد را ﻧﺎﺗﻮان ﯾﺎﻓﺘﻪ در ﺟﻠﻮ ﻧﺎﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ .ﺑﻠﮑﻪ راه آن را ﺑﺎز ﮔﺰارده ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ.
آﺷﮑﺎره ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ :دﯾﻦ «ﻗﺎﭼﺎق» ﮔﺮدﯾﺪه دﯾﻨﺪاران ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺲ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪ و آن ﮔﻮﺷﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﻧﻬﺎﻧﯽ
