برگه:حافظ قزوینی غنی.pdf/۴۴۵

۳۱۵

	ساقی بمژدگانی عیش از درم در آی			تا یکدم از دلم غم دنیا بدر بری
	در شاهراه جاه و بزرگی خطر بسیست			آن به کزین گریوه سبکبار بگذری
	سلطان و فکر لشکر و سودای تاج و گنج			درویش و امن خاطر و کُنج قلندری
	یک حرف صوفیانه بگویم اجازتست			ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری
	نیل مراد بر حسب فکر و همّتست			از شاه نذر خیر و ز تو توفیق یاوری
		حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی
		کاین خاک بهتر از عمل کیمیاگری

۴۵۲	طفیل هستی عشقند آدمیّ و پری			ارادتی بنما تا سعادتی ببری		۴۶۸
	بکوش خواجه و از عشق بی‌نصیب مباش			که بنده را نخرد کس بعیب بی‌هنری
	می صبوح و شکر خواب صبحدم تا چند			بعذر نیم‌شبی کوش و گریهٔ سحری
	تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین‌کار			که در برابر چشمیّ و غایب از نظری[۱]
	هزار جان مقدّس بسوخت زین غیرت			که هر صباح و مسا شمع مجلس دگری
	ز من بحضرت آصف که می‌برد پیغام			که یاد گیر دو مصرع ز من بنظم دری
	بیا که وضع جهانرا چنانکه من دیدم			گر امتحان بکنی مَی خوریّ و غم نخوری

1. چنین است در خ س ر، بعضی نسخ: نه در برابر چشمی نه غایب از نظری.