برگه:حافظ قزوینی غنی.pdf/۳۲۱

۱۹۱

۲۸۲	ببرد از من قرار و طاقت و هوش			بت سنگین دل سیمین بناگوش		۲۷۶
	نگاری چابکی شنگی کله دار			ظریفی مهوشی ترکی قباپوش
	ز تاب آتش سودای عشقش			بسان دیگ دایم میزنم جوش
	چو پیراهن شوم آسوده خاطر			گرش همچون قبا گیرم در آغوش
	اگر پوسیده گردد استخوانم			نگردد مهرت از جانم فراموش
	دل و دینم دل و دینم ببردست			بر و دوشش بر و دوشش بر و دوش
		دوای تو دوای تست حافظ
		لب نوشش لب نوشش لب نوش

۲۸۳	سحر ز هاتف غیبم رسید مژده بگوش			که دور شاه شجاعست می دلیر بنوش		۲۸۱
	شد آنکه اهل نظر بر کناره میرفتند			هزار گونه سخن در دهان و لب خاموش
	بصوت چنگ بگوئیم آن حکایتها			که از نهفتن آن دیگ سینه میزد جوش
	شراب خانگی ترس محتسب خورده			بروی یار بنوشیم و بانگ نوشانوش
	ز کوی میکده دوشش بدوش میبردند			امام شهر که سجّاده میکشید بدوش
	دلا دلالت خیرت کنم براه نجات			مکن بفسق مباهات و زهد هم مفروش