برگه:حافظ قزوینی غنی.pdf/۱۶۴

۳۴

	هر آنکه راز دو عالم ز خطّ ساغر خواند			رموز جام جم از نقش خاک ره دانست
	ورای طاعت دیوانگان ز ما مطلب			که شیخ مذهب ما عاقلی گنه دانست
	دلم ز نرگس ساقی امان نخواست بجان			چرا که شیوهٔ آن ترک دل سیه دانست
	ز جور کوکب طالع سحرگهان چشمم			چنان گریست که ناهید دید و مه دانست
	حدیث حافظ و ساغر که میزند پنهان			چه جای محتسب و شحنه، پادشه دانست
		بلندمرتبه شاهی که نُه رواق سپهر
		نمونهٔ ز خم طاق بارگه دانست

۴۸	صوفی از پرتو می راز نهانی دانست			گوهر هرکس ازین لعل توانی دانست		۴۱
	قدر مجموعهٔ گل مُرغ سحر داند و بس			که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست
	عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده			بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست
	آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم			محتسب نیز در این عیش نهانی دانست
	دلبر آسایش ما مصلحت وقت ندید			ور نه از جانب ما دل نگرانی دانست
	سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عقیق			هر که قدر نفس باد یمانی دانست
	ایکه از دفتر عقل آیت عشق آموزی			ترسم این نکته بتحقیق ندانی دانست