فرانسه نیز در اینجا لازم میباشد ولی از آنجائیکه این قرارداد تا اندازهای بر ضد محمدعلی پاشا است و دولت فرانسه حامی اوست، اگر دولت فرانسه باین قرارداد راضی نشود، در این صورت دولت روس کاملا حاضر خواهد بود که بدون مشارکت دولت فرانسه اقدام نماید.»[۱]
در این تاریخ دول معظم اروپا، انگلیس، فرانسه، روس، اطریش و آلمان مانند گرگهای گرسنه دندان حرص و طمع خود را بمتصرفات دولت عثمانی تیز کرده بودند. و علاوه بر اینها محمد علی پاشا والی مصر را محرک شده بجان دولت فرسوده و ناتوان عثمانی انداخته بودند. همچنین در این تاریخ (۱۸۳۹) محمد علی پاشا با یک استعداد کافی در تحت فرماندهی پسر دوم خود ابراهیم پاشا همه جا قشون عثمانی را شکست داده بطرف استانبول در حرکت بود. دولت فرانسه جداً از او حمایت مینمود، دولت انگلیس از سه نظر با موافقت های محمد علی پاشا مخالف بود اول، چونکه مایل نبود فرانسه در شمال افریقا بیش از اینها دارای نفوذ سیاسی گردد. دوم نمیخواست محمد علی پاشا مرد با عزم، دارای نفوذ و اقتدار بیشتری گردد، سوم حاضر نبود ببیند دولت روس در دربار عثمانی دارای نفوذ سیاسی شود. اما دولت روس نیز در این موقع دو مقصود داشت، یکی اینکه بواسطهٔ مخالفت با محمد علی پاشا بین دولتین انگلیس و فرانه اختلاف ایجاد نماید، دیگر اینکه دولت عثمانی را در این موقع از محو و زوال حفظ نموده زمینهٔ مساعدی برای سیاست آتیهٔ خود تهیه نماید. دولتین اطریش و پروس نیز با دولتین روس و انگلیس در حفظ عثمانی موافق بودند. فقط در این میان دولت فرانسه بود که در حمایت از محمد علی پاشا تنها ماند.[۲] بنا بر این چهار دوات دیگر یعنی انگلیس، روس، اطریش و آلمان متحداً اقدام نموده بفتوحات محمد علی پاشا در آسیای صغیر خاتمه دادند.
این داستان یکی از شاهکارهای سیاسی دول اروپا مخصوصاً دولت انگلیس
