دولته، جناب جلالت مآب نبالت نصاب مجدت و درایت انتساب عمدة السفراء المسیحیه، زبدةالکبراء العیسویه، سر جان مکنیل وزیر مختار را بوکالت کلیه مفتخر فرمودند و وکیلان مشارالیهما عهدنامهٔ تجارتی را در ضمن این دو فصل منعقد و بذیل عهدنامهٔ اصلیه ملحق فرمودند که بعونالله تعالی بین دولتین همواره منظور شود و متعلقان طرفین را فواید آن عاید گردد.
فصل اول – تجار دولتین علیتین بالسویه مأذون و مرخصاند که هر گونه امتعه و اقمشهٔ خود را بمملکت یکدیگر نقل نمایند و در هر بلدی از بلاد که بخواهند مبایعه یا معاوضه نمایند، و از متاعی که میآورند و میبرند در حین ورود یکمرتبه بطریقی که از تجار دولتهای کاملةالوداد فرنگ گمرک مالالتجاره گرفته میشود از تجار تبعهٔ طرفین مطالبه خواهد شد و در زمان خروج یکمرتبه و دیگر بهیچ اسم و رسم از تجار دولتین در مملکتهای جانبین چیزی مطالبه نخواهد شد و تجار و متعلقان و منتسبان طرفین در ولایات دولتین، به نهجی که به تبعهٔ دولتهای کاملةالاتحاد فرنگ از هر گونه رعایت و حمایت و احترام مخصوصهٔ آنها ملحوظ است بهر باب باشد خواهند کرد.
فصل دوم – چون برای پرستاری تجار جانبین لازم است که از دولت وکیل التجاره باماکن مشخصه تعیین شود، لهذا قرارداد شد هر نفری که وکیلالتجاره از جانب دولت بهیهٔ انگلیس در دارالخلافهٔ طهران یا در دارالسلطنهٔ تبریز اقامت داشته باشد فقط مشروط بر این است که همان یکنفر که در دارالسلطنهٔ تبریز مقیم خواهد شد بالانفراد بخصایص جنرال قنسولی سرافراز باشد لاغیر. چون سالها است که بالیوزی از دولت بهیهٔ انگلیس در بندر بوشهر متوقف است دولت علیه ایران اذن میدهد که بالیوز مزبور کماکان در آنجا اقامت نماید و کذالک دو نفر وکیلالتجاره از جانب دولت علیهٔ ایران در دارالخلافهٔ لندن و در بندر مبارکهٔ بمبئی سکنی نمایند. بهمان مراتب و امتیازات که وکیلالتجارهٔ دولت بهیهٔ انگلیس در مملکت ایران صانهاالله عنالحدثان خواهد بود.
این عهدنامهٔ تجارت را ما که وکلای مختار دولتین هستیم در دارالخلافهٔ طهران
