برگه:تاریخ روابط ایران و انگلیس (جلد۱).pdf/۱۸۳

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
۱۷۳

شاه خودش قضیه را حل نمود. باین ترتیب که خود شاه در شاه‌نشین جلوس نماید وزیر مختار انگلیس و آجودان مخصوص فرمانده کل روس در اطاق مقابل شاه بایستند.

موریر این ملاقات را بشرح ذیل بیان میکند:

«هنگامیکه ما داخل اطاق شدیم شاه از آن بالا بمانگاه میکرد و از آجودان مخصوص احوال‌پرسی نمود. مخصوصاً از سلامتی جنرال رتیشف نیز سؤال کرد. همینکه ما عقب‌عقب داشتیم بر می‌گشتیم مرا باسم صدا زد و در حضور وزیر مختار مرا شاهد قرار داد و گفت شما شاهد باشید فقط برای خاطر وزیر مختار انگلیس این تقاضا را قبول نمودم و در آتیه بهیچ وجه اجازه نخواهم داد این ترتیب نظیر پیدا کنم.

وزیر مختار انگلیس و آجودان مخصوص کل قشون روس به تبریز مراجعت نمودند و دو روز بعد نمایندگان ایران با آجودان روس بطرف گلستان از محال قراباغ برای عقد معاهده حرکت کردند. وزیر مختار انگلیس تا ۳۱ اکتبر ۱۸۱۳ در تبریز توقف نمود و بعد از راه مراغه عازم طهران شد.»

موریر گوید:

«نماینده ایران که مأمور معاهدهٔ گلستان بود کمی بعد از ما وارد طهران شد و معاهدهٔ که بین روس و ایران بسته شده بود همراه آورد. نتیجهٔ فارسی آن با عبارات ایرانی نوشته شده بود.»

در باب القاب گوید:

«چون نماینده روس جنرال رتیشف بود و او هم دارای القاب و امتیازات مخصوص بود، برای نماینده ایران هم میخواستند یک القاب و امتیازاتی قائل بشوند که در مقابل القاب و امتیازات روس جلوه کند. پس این عبارت را برای نماینده ایران در معاهده نوشته بودند: – «صاحب عطایای خاص پادشاهی از خنجر و کارد و شمشیر مرصع و استعمال ملبوس ترمه»

سواد این عهدنامه را نگارنده در چندین کتاب دیده‌ام و سوادیکه ذیلا نوشته میشود از یک نسخه خطی نقل شده و با ناسخ‌التواریخ نیز مواد اصلی آن تطبیق شده است.