برگه:تاریخ روابط ایران و انگلیس (جلد۱).pdf/۱۵۰

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی شده ولی هنوز هم‌سنجی نشده‌است.
۱۴۰

نمایند، هرگز اولیای دولت بهیه انگلیس اقبال نکرده و پیرامون آن نخواهند گشت و دخل و تصرفی در ممالک متعلقه بایران هرگز نخواهند نمود.

تمةالفصول بالیمن والسعادة، امید که این عهد میمون خجسته با فوائد و نتایج نیک تا ابد منعقد و پیوسته ماند.

این عهدنامه میمون را ما که وکلای حضرتین علیتین میباشیم بصداقت و راستی مشحون بفصول دوازده گانه مستحکم و منعقد داشته دستخط و مهر گذاشته‌ایم، بتاریخ ۱۴ ماه مارچ سنه ۱۸۱۲ عیسویه، مطابق ۲۹ شهر صفرالمظفر ۱۲۲۷ هجریه مصطفویه، علی هاجرها السلام و التحیه: التحریر فی دارالخلافة الطهران، صانح‌اله تعالی عن‌الحدثان.

سواد امضای مرحوم نایب‌السلطنه عباس میرزا.

«چون اعلیحضرت قدرقدرت فلک‌رفعت شاهنشاه عالم پناه نیابت سلطنت دولت ابدمدت قاهره را بما محول فرموده لهذا قبول نموده حسب‌الامر حضرت ظلی‌اللهی بر ذمه همت بزرگانه خود لازم شمردیم که همین عهد میمون خجسته که مابین دولتین بسته و محکم گردیده است بشرایطی که در عهدنامه میمونه مبسوط و مشروح است از حال تحریر الی انقضای زمان، فیمابین ما و اخلاف کبار این دودمان خلافت‌نشان با حضرت ولیعهدان دولت بهیه انگلیس مستمر و برقرار باشد و تخلف و تجاوز روی ندهد، والسلام خیر ختام